ΔΕΙΤΕ ΠΟΙΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΛΧΙΜΙΣΤΗΣ ΘΕΟΣ ΕΡΜΗΣ Ο ΤΡΙΣΜΕΓΙΣΤΟΣ(ΘΩΤ).ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ

Ερμής Τρισμέγιστος (ο τριπλός μάγος) ήταν το όνομα που χρησιμοποιούσαν κατά την Αρχαιότητα οι Έλληνες για τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ, προστάτη και εμπνευστή της αστρολογίας και της αλχημείας ο οποίος ταυτίσθηκε με τον Ερμή της ελληνικής μυθολογίας. Ονομάσθηκε έτσι από το πλήθος των ανακαλύψεων που αποδίδονταν σ΄ αυτόν όπως της γλώσσας, του αλφαβήτου, της γεωμετρίας, της αριθμητικής, της αστρονομίας, της ιατρικής, της γυμναστικής, του χορού, της μουσικής, της γλυπτικής και κάθε τέχνης ή επιστήμης, ή ακόμα λόγω της τριπλής όπως πίστευαν ιδιότητάς του ως φιλοσόφου, ιατρού και βασιλέως. Αποτελούσε το σύμβολο της θείας διάνοιας, "ο ζων λόγος" όπως τον αποκαλούσαν, η ενσαρκωμένη σκέψη.

Στον "Τρισμέγιστο Ερμή" αποδίδονται πολλά ελληνικά συγγράμματα τα οποία γράφηκαν κατά τη ρωμαϊκή εποχή και εκπροσωπούσαν το διανοητικό κίνημα του ερμητισμού. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται:

• «Λόγος τέλειος», σε λατινική μετάφραση με την επιγραφή «Ασκληπιός» ή «Ερμού Τρισμέγιστου Ασκληπιός ήτοι περί φύσεως θεών διάλογος»,
• «Ερμής Τρισμέγιστος Ποιμάνδρης»,
• «Κυρανίδες» ως αποδίδονταν παλαιότερα οι Τυρανίδες, καθώς και άλλα συγγράμματα ιατρομαθηματικά, αστρονομικά κ.ά.

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος έγινε γνωστός στη Δύση κατά την Αναγέννηση όταν ο Μαρσίλιο Φιτσίνο μετάφρασε στα λατινικά το (ελληνικό) κείμενο των σωζόμενων ερμητικών γραπτών, γνωστών σήμερα ως Hermetica ή Corpus Hermeticum. Το κείμενο αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τους αλχημιστές της εποχής και κρατούνταν μυστικό, οπότε η ετυμολογία της "ερμητικής γνώσης" και της λέξης "ερμητικός" προέρχεται από εδώ.

Γνωστότερο γραπτό που αποδίδεται στον Ερμή τον Τρισμέγιστο είναι ο Σμαραγδένιος Πίνακας (αγγλ. Emerald Tablet). Τα γραπτά του Ερμή υποτίθεται πως διδάσκονταν στους μύστες από τους Αιγυπτίους ιερείς πολύ πριν από την εποχή του Πλάτωνα. Δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί η ηλικία τους αλλά η απώτατη καταγωγή τους χάνεται στη φαραωνική Αίγυπτο. Ωστόσο κατά την ελληνιστική και τη ρωμαϊκή εποχή οι διδασκαλίες του Ερμή του Τρισμέγιστου εξελληνίστηκαν και απέκτησαν έναν λιγότερο πρακτικό και πιο φιλοσοφικό χαρακτήρα, επικεντρωμένο στο μυστικισμό και την αλχημεία ως οδό για τη θεουργία. Έτσι προέκυψε ο ερμητισμός, ως κίνημα των κατώτερων κοινωνικώντάξεων της κατεχόμενης Αιγύπτου, το οποίο διαδόθηκε ευρύτατα στη ρωμαϊκή Ανατολή κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Οι Έλληνες που είχαν σπουδάσει στην Αίγυπτο και αλλού ήταν γνώστες των γραπτών του Ερμή του Τρισμέγιστου, αλλά δε μιλούσαν ανοικτά για αυτά τηρώντας όρκους μυστικότητας.

Ο Ερμητικός τεκτονισμός αποτελεί τεκτονικό σύστημα (Στοά) που ιδρύθηκε το 1776 από τους αλχημιστές Γάλλους και Γερμανούς ελεύθερους τέκτονες του 18ου αιώνα.
Το σύστημα αυτό έκανε την πρώτη του εμφάνιση στην Αβινιόν.

Ιδεολογικά (και πολύ συνοπτικά) το σύστημα αυτό ( Ερμητική στοά) στηρίζεται ακριβώς στις ιδέες του ερμητισμού, του οποίου τις ιδέες, προσπάθησε και προσπαθεί να διαδώσει με τη διδαχή ότι: «η ελευθέρα τεκτονική πρέπει να φθάσει στο σημείο που να ταυτιστεί με τη φύση, στηριζόμενη στην πείρα και εξευγενισμένη από τη τέχνη».

omadaepsilon

Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος "ο Γραφεύς των Θεών" έζησε πριν από χιλιάδες χρόνια στην Αίγυπτο τις ημέρες που η σημερινή ανθρωπότητα ήταν ακόμη στα σπάργανα. Ήταν και είναι μια μεγάλη Μορφή, του Αποκρυφισμού.

Ερμής ο Τρισμέγιστος, Ερμητικά κείμενα και Ερμητισμός . Πολύ βασικές έννοιες που πρέπει να γνωρίσεις, αγαπητέ αναγνώστη , διότι το πιθανότερο είναι πως θα τις συναντήσεις, αργά ή γρήγορα…Ας ξεκινήσω με μια βιογραφία του Τρισμέγιστου : με το όνομα «Ερμής ο Τρισμέγιστος», οι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι ελληνίζοντες ονόμαζαν τον σεληνιακό θεό των Αιγυπτίων Θωθ ή Τεούχ και λατρευόταν, όπως κι ο Έλληνας θεός Ερμής, σαν ψυχοπομπός. Τα βιβλία του έφερναν το όνομά του (Ερμητικά) κι άλλοι έλεγαν πως ήταν 20.000 (Ιάμβλιχος) και άλλοι 36.000 (Μανέθων) και περιείχαν μαγεία, φιλοσοφία, αστρολογία, ιατρική και αλχημεία, που κατά το Μεσαίωνα ονομάστηκε Ερμητική. Πολλά από τα βιβλία του Ερμή, καταστράφηκαν από τη πυρκαγιά στη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, όπου φυλάγονταν και έτσι, το βαθύτερο νόημα στις διδασκαλίες για τη πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου καθώς και οι πρακτικές που ακολουθούσαν οι μυημένοι σε αυτές, παραμένει (στο μεγαλύτερο μέρος του) μέχρι σήμερα άγνωστο. Ας δούμε τώρα και τι σημαίνει Ερμητισμός;
Ο Ερμής έζησε γύρω στο 25.000 π.Χ. και υπήρξε αντιβασιλέας του Κρόνου στην Αίγυπτο, δάσκαλος του Οσίριδος και της Ισιδος.

Η ΜΑΣΟΝΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΣΚΕΠΑΣΕΙ,ΝΕΑ ΑΚΡΟΠΟΛΗ ΑΝΑΦΕΡΕΙ:

Η ιστορία του Θώτ ή Ερμή του Τρισμέγιστου χάνεται πίσω στον χρόνο και στον πολιτισμό της μυθικής κόκκινης Αιγύπτου. Πολιτισμός που έφτασε στο απόγειο του πρίν από τον τελευταίο καταποντισμό της Ατλαντίδας. Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος ήταν εκείνος που δίδαξε στους ανθρώπους όλα όσα γνωρίζουν και ήταν ο ιδρυτής των μυστηρίων. Οι πρώτοι μαθητές του Ερμητισμού υιοθέτησαν τα ονόματα των δασκάλων τους και αυτή η συνήθεια πέρασε από γενιά σε γενιά μυημένων μέχρι την ιστορική εποχή.

Ο Ερμής ήταν το έμβλημα του Λόγου που δημιουργεί και ερμηνεύει τα πάντα. Τα βιβλία του Ερμή ήταν μια σύνθεση ενός πανάρχαιου δόγματος κάτω από την εξωτερική αιγυπτιακή μορφή. Η παράδοση αυτή είναι η αρχαιότερη παράδοση που έχουμε στην Δύση.

 Ο Αιγύπτιος της Μέμφιδος διακήρυσσε την μοναδικότητα του Φθά και ο αιγύπτιος της Θήβας την μοναδικότητα του Άμμωνα. Ο ένας θεός δεν είναι παρά ο θεός της πόλης και δεν αποκλείει την ύπαρξη ενός θεού της γειτονικής πόλης. Οι αιγύπτιοι δεν μιλούσαν για τον ένα θεό που είναι αδιάγνωστος αλλά για τους μοναδικούς θεούς τους. Βάση αυτού του χαρακτηριστικού κρίνεται η αυθεντικότητα των Ερμητικών κειμένων. Η πρώτη όμως πανάρχαια τριάδα των αιγυπτιακών θεών που χάνεται στα βάθη του χρόνου ήταν Όσιρις - Ίσις - Θώτ.

Λέγεται ότι στον τάφο του Ερμή του Τρισμέγιστου βρέθηκε ένας σμαραγδένιος πίνακας. Σε αυτόν εκτός από το κείμενο υπήρχαν χαραγμένα δύο χέρια. Το ανυψωμένο δεξί χέρι αναφερόταν με την λέξη «Λύσε» και το αριστερό που έδειχνε κάτω με την λέξη «Συμπύκνωσε». Δεν είναι τυχαίο που οι ρίζες της αλχημείας βρίσκονται στην αρχαία Αίγυπτο. Ο Θώτ κάτω από την μορφή της ίβις δίδασκε τους νόμους της φύσης και την αντιστοιχία αυτών των νόμων στον μικρόκοσμο. Με την μορφή της ίβιδας, ένα πουλί ιερό για τους αρχαίους αιγυπτίους, βλέπουμε να αναπαριστάνεται αυτή η θεότητα στην Αίγυπτο. Υπήρχαν δύο είδη Ίβιδας μια μαύρη και μια μαύρη και άσπρη. Η πρώτη εξολόθρευε τα φτερωτά φίδια που ερχόταν κάθε άνοιξη από την Αραβία. Η άλλη ήταν αφιερωμένη στην σελήνη γιατί ο πλανήτης είναι φωτεινός από την μια πλευρά και σκοτεινός από την άλλη. Το πουλί αυτό προκαλεί μεγάλη καταστροφή στα αυγά του κροκοδείλου που γεμίζουν τον Νείλο και λέγεται ότι το κάνει κάτω από το φώς του φεγγαριού και έτσι βοηθιέται από την Ίσιδα σαν σελήνη. Ο Θώτ σαν γραμματέας της Ίσιδος και του Όσιρι ήταν ο κύριος του Χρόνου και ο ρυθμιστής των ατομικών πεπρωμένων.

Στην σκέψη των προσωκρατικών βλέπουμε μια προσπάθεια ερμηνείας του κόσμου κάτω από το Ερμητικό πνεύμα. Πολλοί από τους προσωκρατικούς ήταν πιθανόν μυημένοι στα μυστήρια της Αιγύπτου. Με τους προσωκρατικούς είναι που ξεκινά η εκλαΐκευση των μυστηρίων στην Δύση. Αρχίζει μια διαδικασία κατανόησης του κόσμου. Το πέρασμα από την μυθική στην φιλοσοφική αντίληψη του κόσμου. Σε όλες τις φιλοσοφικές σχολές που ακολούθησαν βλέπουμε μια ανάπτυξη αυτών των αρχών με κέντρο τον άνθρωπο, την πόλη και τον κόσμο.

Ερμής ο Τρισμέγιστος - Ιερός Λόγος

Ο Ερμής εχρημάτισε Γραμματεύς του Κρόνου (ό όποιος εβασίλευσε μετά τον Αμμωνα στην Αίγυπτο): «Προελθών δ Kρόνoς Ερμή τω Τρισμεγίστω συμβούλω και βοηθώ χρώμενος, ούτος γαρ ην αυτώ γραμματεύς».

ΠΗΓΗ: http://anti-neotaksites.blogspot.com/2011/12/blog-post_29.html 

Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΤΩΝ 12ΘΕΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΩΡΟΣ ! ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΡΟΣΟΧΗ!

Ο ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ ΘΕΟΣ ΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝ ΤΩΝ 12ΘΕΙΣΤΩΝ-ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΧΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΠΟ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ...

ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ;

Η ίδια η Πυθία είπε πως ο Απόλλωνας 
δεν γεννήθηκε στη Δήλο!

Ο θεός λένε, γεννήθηκε κάτω από ένα φοίνικα στη Δήλο, ένα νησί που επέπλεε και σταθεροποιήθηκε για χάρη του. Ο Μύθος δεν ταιριάζει με το Ελληνικό φυσικό περιβάλλον. Το δέντρο δεν είναι αυτοφυές στην Ελλάδα, ούτε και καρποφορεί εδώ. Στη Δήλο οι Νάξιοι είχαν αφιερώσει ένα χάλκινο φοίνικα,
(  Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, ΙΑ΄, 105, σελ. 248)γιατί δεν υπήρχε πραγματικός. Φοίνικες βάζουμε στη Φάτνη του Εβραίου Θεού που τόσο απεχθάνονται οι θαυμαστές του Φοίβου! Η ίδια η Πυθία είπε πως ο Απόλλωνας δεν γεννήθηκε στη Δήλο!
( Πλούταρχος, Περί των εκλελειπότων χρηστηρίων, 5.)


  Ο Πλούταρχος προσθέτει πως ο θεός λέγεται: «Δήλιος δε και Φαναίος οις ήδη δηλούται και υποφαίνεται της αληθείας»(Πλούταρχος, Περί του Ε του εν Δελφοίς)
(γιατί φανερώνεται και δηλώνεται σε όσους πλησιάζουν την αλήθεια), δηλ. το επίθετο Δήλιος δεν σχετίζεται με την Δήλο, αλλά με την εκδήλωση του θεού.

               Ο Ηρόδοτος μας έδωσε τον γνήσιο μύθο της παιδικής ηλικίας του Απόλλωνα σε ένα νησί που έπλεε, όπως και η Δήλος, σύμφωνα με το Μύθο, αλλά με πραγματικούς φοίνικες, φυσικά στην… Αίγυπτο: (αποσπάσματα)

        «…το νησί που λέγεται Χέμμις. Βρίσκεται σε πλατιά, βαθιά λίμνη»… «και οι Αιγύπτιοι λένε ότι επιπλέει»… «πάνω του»… «πλήθος φοίνικες και άλλα δέντρα» … «Οι Αιγύπτιοι έχουν ένα Μύθο που εξηγεί πως το νησί άρχισε να επιπλέει»… «Η Λητώ» … «πήρε από την Ίσιδα τον Απόλλωνα, γιο του Όσιρι,» … «τον έσωσε από τον Τυφώνα» … «κρύβοντάς τον στο νησί»(Ηρόδοτος, «Ευτέρπη» 156)

                                                                                    

Ευτυχώς όμως ήρθε ο Πλούταρχος, ένας ιερέας των Δελφών, και σα γνώστης του θέματος έβαλε τον παραμυθά Ηρόδοτο στη θέση του, δηλώνοντας πως αυτά δεν υποχρεούμεθα να τα πάρουμε και τοις μετρητοίς, αλλά με φιλοσοφική και ιεροπρεπή διάθεση... «μηδέν οίεσθαι τούτων λέγεσθαι γεγονός ούτω και πεπραγμένον /…/ δεχομένη παρά των εξηγουμένων τον μύθον οσίως και φιλοσόφως…»:

«Η Ρέα πλάγιασε κρυφά με τον Κρόνο, και όταν το έμαθε ο Ήλιος, την καταράστηκε να μην υπάρχει μήνας ούτε χρόνος για να γεννήσει» … «Τη δεύτερη μέρα γεννήθηκε ο Αρούηρις, που πρεσβύτερο  Ώρο αποκαλούν μερικοί»
 … «λένε πως ο Όσιρις και ο Αρούηρις είναι παιδιά του Ήλιου» … «η Ίσις και ο Όσιρις, ερωτευμένοι μεταξύ τους, προτού ακόμα γεννηθούν, μέσα στο σκοτάδι της μητρικής κοιλιάς ενώθηκαν. Λένε μάλιστα ορισμένοι ότι έτσι γεννήθηκε ο Αρούηρις, που οι Αιγύπτιοι ονομάζουν πρεσβύτερο Ώρο, και οι Έλληνες Απόλλωνα» …«Στη συνέχεια ο Όσιρις επέστρεψε από τον Άδη και παρουσιάστηκε στον Ώρο»[δηλ. τον Απόλλωνα] «να τον προετοιμάσει και να τον εξασκήσει για τον αγώνα» [εναντίον του Τυφώνα που τον είχε σκοτώσει] «συνεχώς πήγαιναν με το μέρος του Ώρου πολλοί, ακόμα και η παλλακίδα του Τυφώνα, η Θούηρις. [θηλυκός ιπποπόταμος] Κάποιο φίδι που την καταδίωκε, το έκαναν κομμάτια οι πολεμιστές του Ώρου» [να και ο Πύθωνας] … «Ο Τυφών παρέπεμψε το Ώρο» [Απόλλωνα] «σε δίκη, με την κατηγορία ότι ήταν νόθος, βοήθησε όμως ο Ερμής, και τελικά ο Ώρος κρίθηκε γνήσιος από τους θεούς» Τελικά παραδέχεται πως τον Ώρο-Απόλλωνα  «τον μεγάλωσε η Λητώ στα έλη που βρίσκονται στην περιοχή της Βούτου»( Πλούταρχος, περί Ίσιδος και Οσίριδος, 12-19 και 38 (αποσπάσματα)

)

[στην Αίγυπτο φυσικά, και στην ίδια περιοχή που αναφέρει και ο Ηρόδοτος] Μην ξεχνάμε πως ο Απόλλων είχε το επίθετο «Ελείτας»και η αδελφή του η Άρτεμη το επίθετο «Έλεια» που και τα δυο σημαίνουν «κάτοικοι των ελών».(Λεξικό Δημητράκου, λήμματα, ελείη, ελειήτης, έλειος, ελείτης, έλεια.)

 Ο Πλούταρχος μάλλον πίστευε πως ο θεός γεννήθηκε στη… Βοιωτία! (Δήλος; τι είναι αυτό;) Υπήρχε και Μύθος πως ο θεός γεννήθηκε κοντά στην Έφεσο, όπου υπήρχαν όλα τα σχετικά με τη γέννα τοπωνύμια, όπως και στη Βοιωτία.(Στράβων, 14, σελ.61-63)

                         Και οι δυο συγγραφείς δεν λένε «γεννήθηκε» αλλά«ανατράφηκε» για να μην έρθουν σε ευθεία αντίθεση με τον επικρατούντα Μύθο. Ο θεός, λοιπόν, γεννήθηκε στην Αίγυπτο, και επιβλήθηκε με στρατό. (δες κεφ. για τη σύγκρουση με τους Ήρωες) Δεν έγινε ο παράλογος εξαγνισμός για τη φιδοκτονία, όπως λένε οι Ελληνικοί Μύθοι, αλλά δικαστήριο για να κριθεί αν ήταν γνήσιος (ντόπιος;) θεός. Αυτοί είναι οι δήθεν  «εξαγνισμοί» που υποβλήθηκε. Οι Αιγύπτιοι τον λένε Ώρο, οι Έλληνες Απόλλωνα.. Αυτό μπορεί να σημαίνει πως δεν κατάγεται από καμιά από τις δυο χώρες… Ο Πλούταρχος και ο Ηρόδοτος, «οσίως και φιλοσόφως»  τα είπαν όλα.

                         Η πάλη Τυφώνα (=Σεθ, όφις) και Ώρου – Απόλλωνα, συνδυάζεται με τον πολιτικό-θρησκευτικό αγώνα στην Αίγυπτο, αλλά και στην Ελλάδα. Οι βασιλείς της Α΄ Δυναστείας επονομάζονταν Ώρος, (=Απόλλων) μερικοί της Β΄Δυναστείας Σεθ,(=Φίδι, Πύθων) και άλλοι Ώρος+Σεθ.  Υποθέτουμε πως αυτό συμβόλιζε τον εμφύλιο ανάμεσα στην  Άνω και Κάτω Αίγυπτο.(Ακαδημία Επιστημών ΕΣΣΔ, τομ. Α1, σελ 248-249.)
 Η ίδια η φύση της λατρείας του Απόλλωνα συνδέεται με την κατάληψη της εξουσίας από τους οπαδούς του. «Ηγεμόνα, νομοθέτη και βασιλέα»(  Ιουλιανού,  «Εις τους απαίδευτους κύνας», 8)
τον περιγράφουν. Ο χαρακτηρισμός του Σεθ – Τυφώνα – Όφεως ως εκφραστή του Κακού, είναι συκοφαντία των νικητών. Τα ίδια ειπώθηκαν και για τον Πύθωνα - Πυθία – Δελφύνη, τον αρχικό φύλακα του μαντείου της Πυθούς, που από Μαντείο της Γης έγινε Μαντείο του Απόλλωνα, και μετονομάστηκε σε «Δελφοί». Αυτά που έγιναν στην Αίγυπτο, μεταφέρθηκαν, μυθολογικά και πολιτικά, στην Ελλάδα.

Οι Δήλιοι έλεγαν πως τα νερά του Ινωπού (ένα ρέμα στο νησί)έρχονταν από το Νείλο, υποθαλάσσια, επιβεβαιώνοντας ουσιαστικά τον Ηρόδοτο.( Παυσανίας, Κορινθιακά, 5, 3)
Τα ίδια έλεγαν και οι Εβραίοι για τις πηγές της… Καπερναούμ, και το απόδειχναν κι όλας, γιατί εκεί ζούσε ένα Αιγυπτιακό ψάρι, ο Κορακίνος! ( Ιώσηπος, Ιουδαϊκοί πόλεμοι, Γ΄, Χ, 8)

Και στην Ελλάδα ο θεός είχε το προσωνύμιο «Ώρος»,(  Ι. Χαραλαμπόπουλος στο «Απολλώνεια Ηλιολατρεία», σελ.92-93.)
και το επίθετο «Αιγύπτιος». Υπήρχε και το όνομα Ωραπόλλων.(Σούδα, λήμμα «Ωραπόλλων»)
 Ο Ορφικός ύμνος στον Απόλλωνα, τον αποκαλεί «Μεμφίτη»[Αιγυπτιακή πόλη]. Η Αιγυπτιακή Σφίγγα, αφιέρωμα των Ναξίων, υψώνονταν πλάι στο ναό του θεού στους Δελφούς. Μπροστά στους ναούς τις βρίσκουμε και στην Αίγυπτο.  Στα Μέγαρα, ο θεός λατρεύονταν σε μορφή «λίθου σχήματος πυραμίδος».
(Εγκυκλοπαίδεια «Ελευθερουδάκη» λήμμα «Καρινός»)

                         Στον Ψευδο-Καλλισθένη, ο Απόλλων ταυτίζεται με το μαντικό θεό  της Λιβυκής ερήμου, Αιγύπτιο Άμμωνα! (Αμμούν-Ρα, Αμμων-Ζεύς) «σύμφωνα με το χρησμό που του έδωσε [του Μεγαλέξαντρου] ο Άμμωνας, ο δυνατότερος θεός, ΄΄ώ βασιλιά, μιλάει ο Φοίβος με τα κέρατα προβάτου΄΄…»
 (Βίος Αλεξάνδρου του Μακεδόνος, 33, 1-2

)

Είχε και το επίθετο «Κερασφόρος». Ο Άμμωνας είχε τέτοια κέρατα. Ας θυμηθούμε και τον Κάρνειο Απόλλωνα, τον θεό των βοσκών. (Για τις σχέση του Απόλλωνα με τη Λιβύη, δες και κεφ. για τις Σίβυλλες και το «Μαύρη ζωή») Αλλά και όταν οι Δελφοί ρωτήθηκαν για τη φύση του θεού, απάντησαν με έναν εθνικότατοχρησμό:

«Είναι ο Ήλιος, ο Ώρος, ο Όσιρις, είναι βασιλιάς,

 είναι ο γιος του Δία, ο Απόλλων…»(Ευσέβιος Καισαρείας, Ευαγγελική προπαρασκευή, Γ΄, ιβ΄, σελ 107)

Στην Επίδαυρο υπήρχε ιερό του Απόλλωνα, του Ασκληπιού (του γιου του δηλ.) και της Υγείας, που ονομάζονταν «Αιγύπτιοι»(Παυσανίας, Κορινθιακά, 27, 6)
 Στα Μέγαρα, υπήρχε ξόανο του Πύθιου Απόλλωνα, από έβενο, που έμοιαζε Αιγυπτιακό.(Παυσανίας, Αττικά, 42, 5.)
 «Όλοι οι παλιοί γλύπτες, και μάλιστα οι πιο ονομαστοί, εκπαιδεύτηκαν σε αυτούς» [τους Αιγύπτιους] «ο Τηλεκλής και ο Θεόδωρος, ας πούμε, οι γιοί του Ροίκου, που έφτιαξαν το ξόανο του Πύθιου Απόλλωνα για τους Σάμιους»
(Ευσέβιος Καισαρείας, Ευαγγελική προπαρασκευή, Ι, η΄.)

Έχουμε και τον «Κυνήειο Απόλλωνα» ή «Κύννο», προστάτη των σκύλων. Ο σκύλος και το τσακάλι ήταν ιερά ζώα στην Αίγυπτο, όχι στην Ελλάδα.
 (Πλούταρχος, Περί Ίσιδος και Οσίριδος, 44 και Σούδα, λήμμα «Κυνήειος»)
Ο θεός είχε μεταμορφωθεί σε «σκύλακα» για να σπείρει τον Μάντη «τερατοσκόπο» Τελμησσό, απόγονο του Τρώα Αντήνορα
(Σούδα, λήμμα «Τελμισσείς»)
 Στην Αίγυπτο υπήρχαν και οι Λυκοπολίτες. Ο Δαναός, ερχόμενος από εκεί, καθιέρωσε τη λατρεία του «Λύκιου»Απόλλωνα…Κακοήθειες.

            Οι Ορφικοί υπαινίσσονταν πως ο Απόλλων ήταν αρχαιότερος από τον Δία! «Φοίβο Τιτάνα Ήλιο» τον αποκαλούσαν.
(Κάκτου, Ορφικά, τομ. Γ΄, σελ 149. Ι. Μαλάλας.)
 Τελικά, διατυπώθηκε η άποψη πως ο Απόλλων δεν είχε… γεννηθεί, ήταν«αΐδιος» (προαιώνιος) «και αγέννητος».( Πλούταρχος, βίος Πελοπίδα, 16)Έτσι ξεπεράστηκαν όλα τα προβλήματα, με τη μέθοδο του… Σολομώντα, και διαψεύστηκαν όλοι οι… Μύθοι για την γέννησή του!   
 Ουφ!ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑΝ ΟΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΕΣ...

Ποια Δήλος;  Δήλος γιοκ!

Ο ιερέας των Δελφών Πλούταρχος, μας αποκαλύπτει, όπως είπαμε στην αρχή του κεφαλαίου, πως η Πυθία είπε στους κατοίκους της Δήλου να ανακαλύψουν πού πραγματικά γεννήθηκε ο θεός,συμπληρώνοντας πως μια κορώνη (κουρούνα) θα τους το αποκάλυπτε. (Κοράκια είχαν καθοδηγήσει τον Μεγαλέξαντρο μέσα στην Αιγυπτιακή έρημο προς το Μαντείο του Άμμωνα.)
(Διόδωρος Σικελιώτης, 17. 49,5)
 Στη συνέχεια οι Δήλιοι συνάντησαν μια ταβερνιάρισσα στη Χαιρώνεια που την έλεγαν Κορώνη, και κατάλαβαν πως ο θεός γεννήθηκε στη Βοιωτία! ( Πλούταρχος, περί των εκλελειπότων χρηστηρίων, 5)
 Αυτά έγιναν κατά τον Πελοποννησιακό πόλεμο.

             Η υπόθεση θυμίζει ανέκδοτο, βέβαια… Αν δεν υπήρχαν τα άλλα στοιχεία, που έχουμε αναφέρει, θα μπορούσαμε να απορρίψουμε τον χρησμό, σαν προϊόν του ανταγωνισμού Δήλου – Δελφών, που πράγματι υπήρχε. Στην Τεγύρα της Βοιωτίας υπήρχε ένα ρέμα που λέγονταν Φοίνικας, έτσι είπαν πως εκεί γεννήθηκε ο θεός. Εκεί «συγκέντρωσαν» και όλα τα άλλα σχετικά τοπωνύμια.
( Πλούταρχος, βίος Πελοπίδα, 16)
Αν ο φοίνικας ήταν γηγενές δέντρο, αυτή η παραλλαγή δεν θα είχε δημιουργηθεί. Αν η παράδοση της γέννησης του θεού στη Δήλο ήταν αυθεντική, δεν θα υπήρχαν τόσες μυθολογικές αμφισβητήσεις, αλλά και μάλιστα επίσημες, από τους ίδιους τους Δελφούς!  Η Ελληνοποίηση του θεού συνεχίζονταν. Η Δήλος διεκδίκησε τη γέννηση του «Λυκηγενή» Απόλλωνα από τη Μικρά Ασία ή την Αίγυπτο, και εδώ, η  Βοιωτία διεκδικεί το ίδιο από τη Δήλο. Η πορεία του Ασιάτη θεού μπορεί να χαραχτεί στο χάρτη…

  Ο προφήτης Απαλιούνας Ηλίας

Ο Απόλλων είχε το επίθετο «Ακερσεκόμης», με άκοπα μαλλιά, και ο προφήτης Ηλίας περιγράφεται ως «ανήρ δασύς», μαλλιαρός, στην Παλαιά Διαθήκη. Οι φανατικοί Εβραίοι, οι«Ζηλωτές», δεν κουρεύονταν, επίσης, σαν σημάδι αφιέρωσης στο Θεό... «…και τέξει υιόν και σίδηρος επί την κεφαλήν αυτού ουκ αναβήσεται, ότι ναζίρ Θεού έσται το παιδάριον από της κοιλίας…»
(Παλαιά Διαθήκη, Κριταί, ΙΓ΄, 5)
 Οι Ναζίρ αφιέρωναν τα μαλλιά τους ως θυσία στο Θεό.(Ιώσηπος, Ιουδαϊκή αρχαιολογία, Δ΄, IV, 4. )
 Και οι Έλληνες της ομηρικής εποχής είχαν το έθιμο να αφιερώνουν τα άκοπα μαλλιά τους στους θεούς – ποτάμια.( Ιλιάδα, Ψ 140 κ. έ. Ο Αχιλλέας είχε «τάξει» τα μαλλιά του στον Σπερχειό)
Το άκοπο αντρικό μαλλί, λοιπόν, ήταν και στους «δυο» πολιτισμούς, σημάδι αφιέρωσης στο θεό. Το έθιμο συνεχίζονταν στην Ελλάδα και την Ρωμαϊκή εποχή, αλλά είχε ξεπέσει. Ένας ιχθυέμπορος, πχ.:«είχε κόμη αφιερωμένη στο θεό, έλεγε, αλλά είχε στίγμα στο μέτωπο, και την είχε για παραπέτασμα».
( Αθήναιος, Δειπνοσοφισταί, ΣΤ΄, 6, σελ. 25)

Με τον απεικονιστικό συμβολισμό της αρχαίας τέχνης, ο Απόλλων δεν παριστάνεται αγένειος επειδή ξυρίζεται, αλλά γιατί είναι νεαρός. Έτσι, τα γένια του ηλικιωμένου Ηλία δεν είναι ουσιαστική διαφορά.

            Και οι δυο συχνάζουν σε βουνά, και κάθονται μπρος σε σπηλιές, όπου χρησμοδοτούσε και η Πυθία. Ο Απόλλων είχε και το επίθετο «Ορεσιφοίτης»,  κάτοικος των βουνών.

Ψωμί φέρνει ο κόρακας στον προφήτη, «Σιτάλκα» (ενισχυτή των σιτηρών) φώναζαν τον Φοίβο. Οι κόρακες ήταν μαντικά πουλιά, ιερά ζώα του Απόλλωνα, εννοείται. (Μυθολογία κεφ. Απόλλων. Πλούταρχος, Περι του μη χραν έμμετρα νυν την Πυθίαν, 22)

Φυσικά ο Εβραίος προφήτης και ο Τρώας θεός διαθέτουν προφητικό χάρισμα, που προέρχεται από την κύρια θεότητα, τον Γιαχβέ-Δία.

           Επίσης, είναι και οι δυο εκδικητικοί απέναντι στους θρησκευτικούς τους αντιπάλους. Ο Ηλίας εξοντώνει τους ιερείς του Βαάλ, χωρίς προφανή λόγο, αφού είχε ήδη αποδείξει την δύναμη της πίστης του. Η βία του είναι τόσο παράλογη όσο και του Απόλλωνα, που σκοτώνει μέχρι και παιδάκια (της Νιόβης) ή μουσικούς και τοξότες που τον προκάλεσαν σε αγώνα.

Φυσικά, ούτε ο Απόλλων, ούτε ο Ηλίας πεθαίνουν. Ο προφήτης ανελήφθη στους ουρανούς πάνω σε ένα πύρινο άρμα… 

                Ο Ήλιος, που ταυτίζονταν συχνά με τον Απόλλωνα, είχε το ίδιο όνομα με τον Ηλία. Υπήρχε και το πιο «Εβραιοπρεπές» επίθετο(ή όνομα) Ελωαίος. «Ορκίζω φύσιν αυτοφυή, κράτιστον Αδωναίον, ορκίζω δύοντα και ανατέλλοντα Ελωαίον»
(Ορφικά τομ 4 σελ.172.)

              Ο Ηλίας είναι μια ανθρωποποιημένη ηλιακή θεότητα, που φαίνεται να προέρχεται από τον ίδιο τον Φοίβο γιατί εμφανίζεται σε νεότερη εποχή απ’ αυτόν, ή είναι δυο παραλλαγές μιας αρχικής χαμένης θεότητας, πράγμα πιθανότερο, γιατί ο Προφήτης έχει πύρινο άρμα, που στην Ελλάδα χρησιμοποιεί ο θεός Ήλιος, όχι ο Απόλλων, που όμως συγχέονταν ενίοτε. 
(Πλούταρχος, Περι του μη χραν έμμετρα νυν την Πυθίαν, 12)


Η λέξη Ήλ-ιος είναι συγγενής με τον Απόλλωνα, τον Ηλία, και καθετί που ανήκει στοΙσρα-ήλ. Η κατάληξη –ηλ στα Εβραϊκά ονόματα σημαίνει «του Θεού» Π. χ, Δαν (όνομα) Δαν-ιήλ = ο Δαν του Θεού.  Ηλ = Θεός = Ήλιος. Στα Σημιτικά, «Ελ» σημαίνει «θεός».(Παγκόσμια ιστορία ΕΣΣΔ τομ. Α2 σελ. 635)
 Η λέξη ταυτίστηκε με τον ήλιο, λόγω της αρχαιότατης ηλιολατρείας, που ανέβαζε το θεό-Ήλιο στην κορυφή των Πανθέων…

                Η γιορτή του Προφήτη και οι τελετές που τη συνοδεύουν είναι κατ’ εξοχήν Ηλιακές, και τοποθετούνται στην έναρξη του Ιερού Έτους των αρχαίων Αιγυπτίων. (αιωνία η μνήμη του μπάρμπα Ηρόδοτου)  Η λαϊκή αντίληψη για τον Ηλία είναι ότι καταδιώκει τον Δράκοντα (– Πύθωνα; βρε κάποιον μου θυμίζει) πάνω στο άρμα του και προκαλεί έτσι βροντές και αστραπές.
( Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα «Ηλίας»)

Παράρτημα:

Παραθέτω ένα κείμενο που μνημονεύει ο Εβραίος Ιώσηπος, που φυσικά το διαψεύδει:

«Ο κάτοικος μιας πόλης των Ιδουμαίων που την έλεγαν Δώρα, λάτρευε τον Απόλλωνα, και είχε, όπως λένε, το όνομα Ζάβιδος,
(Ζεβεδαίος < Ζεβούβ > Ζεύς = Μύγα… Ιερό ζωύφιο και του Απόλλωνα στο Άκτιο, όπου «προέθυον» στις μύγες πριν τη θυσία στο θεό.)
πήγε στους Ιουδαίους και τους υποσχέθηκε να τους παραδώσει τον Απόλλωνα, το θεό της πόλης, που θα επισκέπτονταν το Ναό μας» [το Ναό του Σολομώντα] «αν έφευγαν όλοι. Οι Ιουδαίοι τον πίστεψαν. Ο Ζάβιδος, λοιπόν, σκάρωσε μια ξύλινη κατασκευή, έβαλε μέσα τρεις σειρές λάμπες, και μπήκε μέσα. Έτσι ντυμένος περπάταγε, και από μακριά φαίνονταν σαν αστέρια που πέσανε στη γη. Έκπληκτοι από αυτό το παράξενο θέαμα, οι Ιουδαίοι έμειναν σε απόσταση, σιωπηλοί. Έτσι, ο Ζάβιδος μπήκε κρυφά στο ιερό, ξεκρέμασε το χρυσό κεφάλι του γαϊδάρου-γομαριού, όπως το έλεγε στα αστεία, και εξαφανίστηκε σβέλτα πάλι προς τη Δώρα.»
( Ιώσηπος, Λόγος Β΄, 9.)

     

Απορία: Γιατί, στην κατασκευασμένη αυτή αφήγηση, που είχε σκοπό να αποδείξει ότι οι Εβραίοι λάτρευαν μια γαϊδαροκεφαλή,επιλέχτηκε ο Απόλλωνας και όχι άλλος θεός; Γιατί τον περίμεναν οι Ιουδαίοι; Ή είναι ψέμα και το ότι οι Άραβες Ιδουμαίοι λάτρευαν τον «Έλληνα» Φοίβο;

ΔΗΛΟΣ ΚΑΙ ΤΥΡΟΣ

 Για τους Φοίνικες, ο Απόλλων ήταν γιος του Κρόνου και αδελφός του «Διός Βήλου».(ΤΟΥ ΒΟΙΔΟΚΕΦΑΛΟΥ ΔΑΙΜΟΝΑ ΘΕΟ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΒΑΑΛ)


 (Ευσέβιος Καισαρείας, Ευαγγελική προπαρασκευή, Α΄, ια΄, σελ. 40)

                        Στην Ταμασσό της Κύπρου, λατρεύονταν ο Απόλλων Ελείτας, (το όνομα προέρχεται από το έλος – εδώ) και ο ναός του είχε επιγραφές και στα Φοινικικά.
(Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη, λήμμα Ταμασσός.)

ΠΗΓΗ: http://anti-neotaksites.blogspot.com/2011/12/12_5830.html#ixzz1i2WfIvgV

Ο ΘΕΟΣ ΠΑΝΑΣ ΤΩΝ 12ΘΕΙΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΑΦΟΜΕΤ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ!ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ!

BAPHOMET..Ο ΜΑΣΟΝΙΚΟΣ-ΘΕΟΣ...

   ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΩΣ ΒΕΛΖΕΒΟΥΛ Η ΣΑΤΑΝΑΣ Η ΕΩΣΦΟΡΟΣ Η ΔΙΑΒΟΛΟΣ

O MEΓΑΣ ΠΑΝ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ...

 

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%AC%CE%BD%CE%B1%CF%82

ΑΣΧΟΛΙΑΣΤΕΣ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ...Ο ΜΠΑΦΟΜΕΤ ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΑΝΑ...!!!

ΤΡΑΓΟΜΟΡΦΟΙ ΤΡΑΓΟΠΟΔΑΡΟΙ..ΚΑΙ ΟΙ 2 ΜΕ ΟΡΜΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΠΟΝΗΡΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΛΑΓΝΕΙΑ....

 ΚΑΛΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΥΛΙΣΤΕΣ..

ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ...

Ε ΚΑΛΑ Ο ΠΑΝΑΣ ΟΜΩΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΗΤΑΝ...ΤΟ ΠΑΡΑΕΚΑΝΕ..

ΚΑΙ ΑΝΤΕ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΕΦΘΥΝΕΤΑΙ ΠΟΥ Ο ΠΑΝΑΣ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΚΑΚΙΑ ΦΗΜΗ...

ΜΑ ΚΑΛΑ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ??ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΟΤΕ ΟΠΩΣ ΕΙΔΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ FORUM ΤΟΥΣ??

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΣΠΑΣΙΜΟ ΣΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ??

Ο ΜΙΧΑΛΙΟΛΑΚΟΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ ΕΓΡΑΨΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΠΑΝ...ΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΑΣΤΡΑΦΤΕΡΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΕΩΣΦΟΡΟΥ...

(ΜΑ ΚΑΛΑ ΕΩΣΦΟΡΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΑΤΑΝΑΣ...ΚΑΙ ΓΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΜΑΣΟΝΟΙ ΠΗΡΑΝ ΤΟΝ ΟΡΟ ΠΕΦΩΤΙΣΜΕΝΟΙ...ΚΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΠΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΗΜΕΙΑ ΦΩΤΟΣ...)

ΑΡΑ Ο ΜΙΧΑΛΙΟΛΑΚΟΣ ΚΑΙ ΟΣΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΜΕΓΑ ΠΑΝ...ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ??

O ΜΕΓΑΣ ΠΑΝ

Σιγή στο δάσος, παγερή οσμή εγκλήματος

Σύλληψη της στιγμής και ανθρωποθυσία

Τραγόμορφος επρόβαλε του μύθου νοσταλγός,

Σατανικά υπέροχος, ο Μέγας Παν.

Ώρα του δειλινού, το σκότος ανατέλλει

Και οι εξόριστοι της μέρας, οι Εωσφόροι

οι ποιητές ξυπνούνε,

Ηδονικά με βλέμμα κόκκινο, θολό τυραγνισμένο

Μια κίτρινη σελήνη που προβάλλει αντικρύζουν

Και τα στοιχειά της νύχτας ξαναζούνε

Οι μονομάχοι, οι κρεμασμένοι και οι συνωμότες.

Και αυτός στην μέση του ναού,

Στο κέντρο της τεράστιας αιμάτινης κηλίδας,

Στο βάθρο του βωμού,

Τραγόμορφος, σατανικά υπέροχος

Την ώρα δοξάζει της θυσίας

Των ευγενών ενστίκτων και της βίας

Αυτός ο αιώνιος κυβερνήτης, ο Μέγας Πάν

Νίκος Μιχαλολιάκος

ΠΟΛΥ ΑΘΩΟΣ Ο ΠΑΝΑΣ..ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑΜΠΑΡΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΗΘΙΝΟ ΣΑΤΑΝΑ!!!

ΑΜΡΑ - Αυθεντική Μυστικιστική Ροδοσταυρική Αδελφότητα!

οριστε τι γραφουν οι μασονοι ροδοσταυροι για τον μπαφομετ-πανα!

Το σύμβολο του Baphomet είναι μια μορφή πεντάλφας, με δύο σημεία που δείχνουν προς τα πάνω, μια προς τα κάτω, και μια κάθε πλευρά. Αυτό είναι ανεστραμμένη πεντάλφα. Τα δυο σημεία προς τα πάνω αντιπροσωπεύουν την πνευματικότητα της ανθρωπότητας όπως χρησιμοποιείται από τις παγανιστικές λατρείες και τους μάγους.

Το σημείο προς τα κάτω του αναστραμμένο πεντακτίνου αστεριού αντιπροσωπεύει τη σαρκική πλευρά της ανθρωπότητας παρά την πνευματική.
Η κερασφόρα σφραγίδα είναι ένα σχέδιο βασισμένο στην πεντάλφα.
Μέσα στην πεντάλφα είναι η εικόνα μιας αίγας, τα κέρατα του υπάρχουν στις πάνω ακμές, Τα αυτιά του γεμίζουν τις δύο πλευρικές ακμές, και το στόμα του αγγίζει το χαμηλότερο μέρος της πεντάλφας. Το θέμα της αίγας και της πεντάλφας είναι πολύ παλαιό, και έχει την προέλευσή του στην αλχημεία, και τα Ελευσίνια μυστήρια ως προσωποποίηση του αρσενικού και του θηλυκού.

Η πεντάλφα περιβάλλεται από δύο κύκλους. Μεταξύ των δύο κύκλων είναι 5 εβραϊκοί χαρακτήρες, που συλλαβίζουν LVTHN αντίθετο προς την φορά των δεικτών του ρολογιού: Leviathan.

Ο LaVey περιγράφει τα δύο πάνω σημεία ως «επίθεση στον ουρανό». Είναι μια επίθεση στην έννοια: <<ότι τα ανθρώπινα οντά είναι παιχνίδια οποιουδήποτε Θεού>> μια δημιουργία οποιασδήποτε ύπαρξης ή ότι υπάρχει από οποιαδήποτε ύπαρξη πρέπει να λατρευτεί ακριβώς επειδή υπάρχει. Ο Σατανιστής διατηρεί αυτό το προνόμιο για τον εαυτό του. Περιγράφει το χαμηλότερο σημείο και τα δύο πλευρικά σημεία ως «άρνηση της τριάδας», αναφερόμενος στη χριστιανική έννοια της τριάδας.
Μια σύγχρονη ερμηνεία είναι ότι αντιπροσωπεύει τη γονιμότητα, την επιτυχία και τη δύναμη.
Το σύμβολο Μπαφομετ χρησιμοποιήθηκε από τους ιππότες Templar (Ναΐτες). Μέσω των εποχών αυτό το σύμβολο έχει κληθεί με πολλά διαφορετικά ονόματα. Μεταξύ αυτών είναι: Η αίγα Mendes (Goat of Mendes) του Elipha Levi, Πάνας της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας κ.ο.κ.

Ο όρος Baphomet μπορεί να είχε προέλθει από δύο ελληνικές λέξεις, baphe και metis, που σημαίνει «την απόκτησή της γνώσης.» 

Στη αναγέννησή των απόκρυφων μελετών του 19ου αιώνα, μια παρόμοιά γνωστή απεικόνιση είναι αυτή που παρουσιάζει ο τράγος του Mendes υπό την μορφή μιας φτερωτής ανθρωπόμορφης αίγας με δυο στήθια και ενός φανό στο κεφάλι του μεταξύ των κεράτων. Αυτή η εικόνα προέρχεται από το 1854 στο βιβλίο του Eliphas Levi "Dogme et Rituel de la Haute Magie". O Ελιφας Λεβι θεώρησε το Μπαφομετ μια απεικόνιση του απόλυτου, με την συμβολική σημασία και εξήγησε λεπτομερώς το συμβολισμό του στο σχέδιο που χρησίμευσε, ως την κυρία πρόσοψή του κερασφόρου.
Σε αυτό το βιβλίο ο Λέβι σχολίασε τις χειρονομίες της φιγούρας και της πεντακτίνου στο μέτωπο του Μενδήσιου τράγου.

Ο Τράγος στο μέτωπο του έχει το σημάδι της πεντάλφας με την μια άκρη στην κορυφή, ένα σύμβολο του φωτός. Τα δυο χέρια του σχηματίζουν το σημάδι της ερμητικής αρχής,"αυτό που υπάρχει χαμηλότερα είναι σαν αυτό που υπάρχει ψηλότερα". Το ένα χέρι στρέφεται ψηλά και δείχνει την άσπρη σελήνη του Xέσεντ, το άλλο στρέφεται χαμηλά και δείχνει την μαύρη σελήνη του Γκεβούρα. Αυτό το σημάδι εκφράζει την τέλεια αρμονία του Ελέους και της Δικαιοσύνης. Το ένα χέρι του είναι γυναικείο και το άλλο αρσενικό.
Η Φλόγα της νόησης, που λάμπει ανάμεσά στα κέρατά του είναι το μαγικό φως της συμπαντικης ισορροπίας, συμβολίζει την εικόνα της ψυχής που έχει ανυψωθεί πέρα από την Ύλη και λάμπει πέρα από αυτήν.
Το πρόσωπο του τράγου συμβολίζει τον Υλικό κόσμο και την υπευθυνότητά.
Η Ράβδος που στέκεται όρθια αντί για τα γενετικά όργανά συμβολίζει την Αθανασία, την ζωτική ουσία και την αιωνία Ζωή, και καλύπτεται με το ύδωρ, ο ήμι κύκλος επάνω από την ατμόσφαιρα.
Η Ανθρωπότητα αντιπροσωπεύεται από τα δυο στήθη και τα ανδρόγυνα χέρια, η οποία καταφεύγει στην αινιγματική προσωπικότητά της απόκρυφης επιστήμης.
Το μπαφομετ και ο Τράγος του Μένδη είναι εξολοκλήρου ένα σύμβολο το οποίο επιδιώκει να κλείσει μέσα του όλη την Σοφία της ερμητικής αρχής. Ο ένας βραχίονας του είναι θηλυκός, και ο άλλος αρσενικός, οι επιγραφές Solve και Coagula που έχουν πάνω τους αντιπροσωπεύουν την κίνησή και την στασιμότητά.

Για μια πλήρη εξήγηση του Baphomet. Ο Eliphas Levi, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Abbe Alphonse Louis Constant, ήταν ένας μυημένος καβαλιστής. Ο Eliphas Levi ήταν ο συντάκτης διάφορων φιλοσοφικών και μαγικών εργασιών. Ήταν μέλος του Fratres Lucis (αδελφοί του φωτός) . Ο Eliphas Levi, που έφτιαξε την αίγα Mendes, με τη ονομασία «Baphomet» ως σύνθεση τριών συντμήσεων: Tem. Oph. Ab, αντιπροσωπεύοντας τα λατινικά abhas pacis hominum omnium Templi, που σημαίνει: Ο ναός της ειρήνης μεταξύ όλων των ανθρώπων. Ο Levi το αισθάνθηκε αυτό ότι είναι μια αναφορά στο ναό του βασιλιά Σολομώντα, ο οποίος θεώρησε είχε το μόνο σκοπό, την ειρήνη στον κόσμο.

Ο Eliphas Levi θεώρησε το Baphomet μια απεικόνιση του απόλυτου με συμβολική μορφή. Σύμφωνα με το συντάκτη Michael Howard, ο Levi βάσισε την απεικόνιση του Baphomet ότι είναι μια μορφή του γενειοφόρου κερασφόρου με τα θηλυκά στήθη, τα φτερά και τα πόδια τη αίγας, κάθεται και τα πόδια του είναι σε θέση που μοιάζει με τα αγάλματα του κελτικού Θεού αρσενικών ελαφιών (Κερνουρος), του κερασφόρου. Επίσης μοιάζει με ένα κλασικό θιβετιανό "Narjolpa" (Ονομασία για το φίδι της Κουνταλίνης) στη θέση του διαλογισμού.

Ο Joseph Fort Newton αρχίζοντας από το 1886, εξέδωσε τη μελέτη του των μυστηρίων μαγικού, μια αφομοίωση των γραφών του Eliphas Levi. Ο  Αλβέρτος Pike ήταν ένα κορυφαίος τέκτονας  και συνδέεται με τα μέλος του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών. Ο Levi ήταν μια πρωταρχική πηγή για το Baphomet και από τη σύνδεση σε δύο του σχέδια, έκανε τις 2 ακμές να δείχνουν προς τα πάνω, το αστέρι αυτό είναι ένα σύμβολο της σκοτεινής πλευράς.

Τα μέλη του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών ήταν ρωμαϊκοί Καθολικοί και χρησιμοποίησαν συγχρόνως την εικόνα baphemetis-Sophia! Η Sophia είναι η θεά της φρόνησης από την ελληνική και πυθαγόρεια παράδοση που συνδέεται με την γνώση.
Ακόμα συνδέεται με το ύδωρ - όπως στη Βαβυλωνιακή και Εβραϊκή γλώσσα η λέξη Bahu «τα ύδατα».
Πολλοί από τα μέλη του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών ήταν οπαδοί της θεάς Sophia η οποία αντιστοιχεί  στην επανεγκαθίδρυση της θηλυκή πτυχής της θεότητας που ήταν φορολογημένη από την εκκλησία. Πρέπει να αναφερθεί ότι ο προστάτης τους, ST Bernard Clairvaux, ήταν αρμόδιος για την ονομασία της βασίλισσας του ουρανού.
Ο εβραϊκός κώδικας που αντικαθιστά το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου με το τελευταίο, και το δεύτερο με το προτελευταίο, et ainsi de suite και τα λοιπά. Όταν το Baphomet εφαρμόζεται σε αυτόν τον κώδικα, παράγει την ελληνική λέξη Sophia, που σημαίνει νους.
Αν και γράφεται στα εβραϊκά διαβάζει ως ελληνική λέξη Sophia. Του οποίου  η φρόνηση εμφανίζεται πάντα σε σχέση με αυτήν την λέξη εάν χρησιμοποιείτε η Sophia, ή Baphe Metis.

Στο τυπικών της υψηλής μαγείας ο Elipha Levi στο Κεφάλαιο XV γράφει για την Κάρτα Ταρώ 15:

"Ας επανέλθωμεν τώρα εις τον τρομερών αριθμόν 15, ο οποίος εις το Ταρώ παριστά, ως κλείδα, εν τέρας όρθιον επί τίνος βωμού, φέρων μίτραν και κέρατά, λαγόνας γυναικός και γενετικά όργανά ανδρός, μιαν χίμαιραν, μιαν δύσμορφων σφίγγα, μιαν σύνθεσής τερατόμορφον. Κάτωθεν της εικόνος αναγιγνώσκεται η επιγραφή: Ο Δαίμων. Μάλιστα εισερχόμεθα εις την εξέτασίν του φαντάσματος όλων των φόβων, του Δρακόντος πασών των Θεογονιών, του Αρειμάν των Περσών, του Τυφώνος των Αιγυπτίων, του Πύθωνος των Ελλήνων, του Αρχαίου Όφεως των Εβραίων, του Μεγάλου θηρίου του Μεσαίωνος, έτι πλέων του Μπαφομέ των Ναϊτών, του πωγωνοφόρου ειδώλου των αλχημιστών, του ασελγούς Θεού του Μένδητος, του Τράγου των Σαββατιασμών. Επί κεφαλής του παρόντος τυπικού έδωσαμεν την ακριβής εικόνα του φοβερού τούτου κυρίαρχου της νυχτός, με όλους τους χαρακτήρας."

Και στην συνέχειά αυτού του κεφαλαίου, ο Ελιφας Λέβι αναφέρετέ για τον Μενδησιο τράγο και τους συμβολισμούς του.

Ο Τράγος, φέρει επί του μετώπου το σημείων του πενταγράμμου, με την μια ακτίνα προς τα άνω, πράγμα το οποίον αρκεί δια να μας κάνει να αντιληφθώμεν, ότι πρόκειται για φωτεινού εμβληματος Δια τον χειρών του εκτελεί την ιερατικήν χειρονομίαν και δεικνύει προς τα άνω την λευκήν σελήνη της Σεφιρά Χαϊζέδ και προς τα κάτω την μαύρη σελήνη Γκμπουρά. Το σημείον τούτο δηλοί την πλήρη αρμονία μεταξύ της ευσπλαχνίας και της δικαιοσύνης. Ο εις των βραχιόνων είναι θήλεος γένους, ο έτερος άρρενος, όπως εν τω ανδρογύνω του KUHNRATH, του οποίου προσεπαθήσαμεν να συγκεντρώσωμεν τα κυριότερα χαρακτηριστικά εν τω εμβλήματι ημών. Διότι πρόκειται περί ενός και αυτού συμβόλου. Η δας της γνώσεως ήτις λάμπει μεταξύ των κεράτων, είναι το μαγικών φως της Παγκοσμίου ισορροπίας, είναι επίσης η εικών της ψυχής που εξυψωθείσης υπεράνω της ύλης, αν και συγκρατούμενης επ αυτής, όπως η φλόγα εφάπτεται της δαδός. Η αποτρόπαιος μορφή του ζώου εκφράζει την απέχθειαν προς το αμάρτημα, δια το οποίον ο υλικός παράγων είναι ο μόνος υπεύθυνος, εκείνος δε και μόνον πρέπει να τιμωρείται, διότι το πνεύμα είναι εκ φύσεως απαθές και υποφέρει μόνον δια της υλοποιήσεως αυτού. Το κηρύκειον το οποίον εκτελεί χρέη γενετικού οργάνου εν τη εικόνι, παριστά την αιώνιον ζωήν, συμβολίζει το ύδωρ, το σύμβολον της γονιμότητος, ο κύκλος όστις υπέρκειται, εικονίζει την ατμόσφαιράν, τα πτερά τα οποία έπονται, παριστούν την πτητικήν ουσίαν, είτα η ανθρωπότης συμβολίζεται δια των δυο μαστών και των ανδρογύνων βραχιόνων της σφιγγός ταύτης των απόκρυφων επιστήμων.

Ο ίδιος ο Eliphas Levi αναφέρει στην συνέχειά για τον μενδησιο τράγο:

...ο ημέτερος τράγος, του οποίου ο πεντάκτινος είναι αρκετός δια να μας απαγορεύση να εκλάβωμεν αυτόν ως μίαν των μυθικών εικόνων του Σατάν....

Η πεντάλφα συμβολίζει την πεμπτουσία, τον Πνευματικό 'Ανθρωπο, τον Κύριο των τεσσάρων στοιχείων (γη, νερό, αέρα, φωτιά), (ύλη, συναίσθημα, νόηση, πνεύμα).

Η αντίστροφη πεντάλφα συμβολίζει τον Υλιστικό 'Ανθρωπο, αλλά και την Μητέρα φύση.

Ο τράγος, ο μπαφομετ, ο Αιγόκερος - κυβερνήτης του ο Κρόνος (η Μεγάλη Μητέρα) είναι όλα σύμβολα της Μητέρας φύσης, της απόλαυσης της ζωής, τα οποία ΣΑΤΑΝΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ. 

Πολλοί που αντιδρούν στον αυθεντικό σατανισμό του χριστιανισμού, ή είναι ακραίοι λάγνοι και υλιστές, γίνονται ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ, γιατί όλη αυτή η γνώση χάθηκε και έτσι προσπαθώντας να υπηρετήσουν την φύση και την ζωή, υπηρετούν ως αντίδραση τον Σατανά, την κακή όψη του (sarurn-κρόνος), πέφτοντας έτσι στην ΣΚΙΑ της ΣΕΛΗΝΗΣ, και στα πάθη της Αφροδίτης.

ΟΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΣΑΤΑΝΙΣΤΕΣ ΣΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ SITE ΤΟΥΣ..

Σύμφωνα με τους Σατανιστές ισχύουν τα εξής:«Το σύμβολο Μπαφομετ χρησιμοποιήθηκε από τους ιππότες Templar (Ναΐτες) για να αντιπροσωπεύσει τον Σατανά. Μέσω των εποχών αυτό το σύμβολο έχει κληθεί με πολλά διαφορετικά ονόματα. Μεταξύ αυτών είναι: Η αίγα Mendes (Goat of Mendes) του Eliphaς της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας κ.α.
Το σημάδι του Baphomet: Αυτός ο όρος μπορεί να είχε προέλθει από δύο ελληνικές λέξεις, baphe και metis, που σημαίνει «την απόκτησή της γνώσης.» Στη αναγέννησή των απόκρυφων μελετών του 19ου αιώνα, μια παρόμοιά γνωστή απεικόνιση είναι αυτή που παρουσιάζει ο τράγος του Mendes υπό την μορφή μιας φτερωτής ανθρωπόμορφης αίγας με δυο στήθια και ενός φανό στο κεφάλι του μεταξύ των κεράτων. Αυτή η εικόνα προέρχεται από το 1854 στο βιβλίο του Eliphas Levi "Dogme et Rituel de la Haute Magie". O Ελιφας Λεβι θεώρησε το Μπαφομετ μια απεικόνιση του απόλυτου, με την συμβολική σημασία και εξήγησε λεπτομερώς το συμβολισμό του στο σχέδιο που χρησίμευσε, ως την κυρία πρόσοψή του κερασφόρου.
«Σε αυτό το βιβλίο ο Λέβι σχολίασε τις χειρονομίες της φιγούρας και της πεντακτίνου στο μέτωπο του τράγου.
Ο Τράγος στο μέτωπο του έχει το σημάδι της πεντάλφας με την μια άκρη στην κορυφή, ένα σύμβολο του φωτός. Τα δυο χέρια του σχηματίζουν το σημάδι της ερμητικής αρχής,"αυτό που υπάρχει χαμηλότερα είναι σαν αυτό που υπάρχει ψηλότερα". Το ένα χέρι στρέφεται ψηλά και δείχνει την άσπρη σελήνη του Xέσεντ, το άλλο στρέφεται χαμηλά και δείχνει την μαύρη σελήνη του Γκεβούρα. Αυτό το σημάδι εκφράζει την τέλεια αρμονία του Ελέους και της Δικαιοσύνης. Το ένα χέρι του είναι γυναικείο και το άλλο αρσενικό.
Η Φλόγα της νόησης, που λάμπει ανάμεσά στα κέρατά του είναι το μαγικό φως της συμπαντικης ισορροπίας, συμβολίζει την εικόνα της ψυχής που έχει ανυψωθεί πέρα από την Ύλη και λάμπει πέρα από αυτήν.
Το πρόσωπο του τράγου συμβολίζει τον Υλικό κόσμο, την υπευθυνότητά, τις αμαρτίες άλλα πολλές φορές και τον φόβο.
Η Ράβδος που στέκεται όρθια αντί για τα γενετικά όργανά συμβολίζει την Αθανασία, την ζωτική ουσία και την αιωνία Ζωή, και καλύπτεται με το ύδωρ, ο ήμι κύκλος επάνω από την ατμόσφαιρα.
Η Ανθρωπότητα αντιπροσωπεύεται από τα δυο στήθη και τα ανδρόγυνα χέρια, η οποία καταφεύγει στην αινιγματική προσωπικότητά της απόκρυφης επιστήμης.
Το μπαφομετ και ο Τράγος του Μένδη είναι εξολοκλήρου ένα σύμβολο το οποίο επιδιώκει να κλείσει μέσα του όλη την Σοφία της ερμητικής αρχής. Ο ένας βραχίονας του είναι θηλυκός, και ο άλλος αρσενικός, οι επιγραφές Solve και Coagula που έχουν πάνω τους αντιπροσωπεύουν την κίνησή και την στασιμότητά».
Για μια πλήρη εξήγηση του Baphomet. Ο Eliphas Levi, του οποίου το πραγματικό όνομα ήταν Abbe Alphonse Louis Constant, ήταν ένας μυημένος καβαλιστής. Ο Eliphas Levi ήταν ο συντάκτης διάφορων φιλοσοφικών και μαγικών εργασιών. Ήταν μέλος του Fratres Lucis (αδελφοί του φωτός) . Ο Eliphas Levi, που έφτιαξε την αίγα Mendes, με τη ονομασία «Baphomet» ως σύνθεση τριών συντμήσεων: Tem. Oph. Ab, αντιπροσωπεύοντας τα λατινικά abhas pacis hominum omnium Templi,» που σημαίνει: (ο Θεός) ο ναός της ειρήνης μεταξύ όλων των ατόμων. «Ο Levi το αισθάνθηκε αυτό ότι είναι μια αναφορά στο ναό του βασιλιά Σολομώντα, ο οποίος θεώρησε είχε το μόνο σκοπό, την ειρήνη στον κόσμο.
Το Baphomet που εξελίσσεται κατά τη διάρκεια αυτωντων αιώνων. Η ευρύτατα γνωστή αντιπροσώπευση του Baphomet είναι το σχέδιο μέχρι το 19ο αιώνα. Ο Levi συνδύασε τις εικόνες της κάρτας Ταρό του διαβόλου και του Τράγου που λατρεύτηκαν στην πόλη Mendes στην αρχαία Αίγυπτο. Είναι ασαφές οτι οι αρχαίες αιγυπτιακές γυναίκες είχαν την επαφή με την αίγα κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών ιεροτελεστιών για τη γονιμότητα.
Ο Levi στο διάσημο σχέδιο Baphomet απεικονίζει μια αρσενική/θηλυκή εικόνα που αντιπροσωπεύει τη δυϊστική φύση της ζωής.
Ο Τράγος Μένδες του Levi είναι πολύ παρόμοιος με τον αιγυπτιακό Θεό Akhenaton, ο οποίος είναι και αρσενικό και θηλυκό (αντιπροσωπεύει επίσης και το Οφηδιακο Ρεύμα).
Η απεικόνισή του συνδυάζει την αίγα και τον διάβολο των μαγισσών των Sabbats, του Θεού του Ναού και του διαβόλου στις κάρτες Ταρό, κατά την άποψη του Levi, αυτή η εικόνα αντιπροσώπεύει τη δύναμη του κόσμου απεικονίζοντας τις Θετικές και Αρνητικές επιρροές.
Ο Eliphas Levi θεώρησε το Baphomet μια απεικόνιση του απόλυτου με συμβολική μορφή. Σύμφωνα με το συντάκτη Michael Howard, ο Levi βάσισε την απεικόνιση του Baphomet ότι είναι μια μορφή του γενειοφόρου κερασφόρου με τα θηλυκά στήθη, τα φτερά και τα πόδια τη αίγας, κάθεται και τα πόδια του είναι σε θέση που μοιάζει με τα αγάλματα του κελτικού Θεού αρσενικών ελαφιών (Κερνουρος), του κερασφόρου, που βρίσκεται σε Gaul (στην Γαλλία).» Επίσης μοιάζει με ένα κλασικό θιβετιανό έργο Narjolpaπου που καθετε σε σταση διαλογισμού.
Ο Joseph Fort Newton αρχίζοντας από το 1886, εξέδωσε τη μελέτη του των μυστηρίων μαγικού, μια αφομοίωση των γραφών του Eliphas Levi.» Ο Αλβέρτος Pike ήταν ένα κορυφαίος τέκτονας όχι όμως με της εβραϊκή έννοιά της μασονίας - και συνδέεται με τα μέλος του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών . Ο Levi ήταν μια πρωταρχική πηγή για Baphomet και από τη σύνδεση σε δύο του σχέδια, έκανε τις 2 ακμές να δείχνουν προς τα πάνω, το αστέρι αυτό είναι ένα σύμβολο της σκοτεινής πλευράς.
Τα μέλη του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών ήταν ρωμαϊκοί Καθολικοί και χρησιμοποίησαν συγχρόνως την εικόνα baphemetis-Sophia! Το Sophia είναι η θεά της φρόνησης από την ελληνική και πυθαγόρεια παράδοση που συνδέεται με την γνώση.
Ακόμα συνδέεται με το ύδωρ - όπως στη Βαβυλωνιακή και Εβραϊκή γλώσσα η λέξη Bahu «τα ύδατα».
Πολλοί από τα μέλη του ιπποτικού τάγματος των Ναϊτών ήταν οπαδοί της θεάς Sophia η οποία αντιστοιχεί στην επανεγκαθίδρυση της θηλυκή πτυχής της θεότητας που ήταν φορολογημένη από την εκκλησία. Πρέπει να αναφερθεί ότι ο προστάτης τους, ST Bernard Clairvaux, ήταν αρμόδιος για την ονομασία της βασίλισσας του ουρανού.
Ο εβραϊκός κώδικας που αντικαθιστά το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου με το τελευταίο, και το δεύτερο με το προτελευταίο, et ainsi de suite και τα λοιπά. Όταν το Baphomet εφαρμόζεται σε αυτόν τον κώδικα, παράγει την ελληνική λέξη Sophia, η οποία είναι μεταφρασμένη στα αγγλικά ως φρόνηση, νους. Η ελληνική λέξη Sophia παρουσιάζεται.
Αν και γράφεται στα εβραϊκά διαβάζει ως ελληνική λέξη Sophia που μεταφράζει «την φρόνηση» στα αγγλικά. Του οποίου η φρόνηση εμφανίζεται πάντα σε σχέση με αυτήν την λέξη εάν χρησιμοποιείτε η Sophia, ή Baphe Metis. Όπως και ο αναγραμματισμός του φτερωτού φιδιού Όφι (Ophis - Sophi - Sophia).
Η προέλευση της "αίγας Μενδες" μπορεί επίσης να ερευνηθεί πίσω, στην αρχαία Αίγυπτο. Οι αίγες και οι κριοί λατρεύτηκαν σε πολλές πόλεις σε όλη την Αίγυπτο και εκατοντάδες χρόνια πριν. Η αίγα είναι συνώνυμη με τον Σατανά. Τα κέρατα αντιπροσωπεύουν την κερασφόρο συμβολισμένη γονιμότητα των Κερασφόρων θεών σε πολλούς διαφορετικούς Αρχαίους πολιτισμούς και χρόνους, όπως ο Πάνας της Αρχαίας ελληνικής Μυθολογίας. Η αίγα ως σύμβολο της γονιμότητας και εστίαση των θρησκευτικών ιεροτελεστιών χρονολογούνται επίσης πίσω στην Αρχαία Σουμερια και Βαβυλώνα.
Ο Ptah είναι ο αιγυπτιακός Θεός της Μαγείας, της γνώσης και της φρόνησης (ένα συνώνυμο του Σατανά) * έγινε * η αίγα, και παρουσιάζετε μερικές φορές ως ένας κριός στην πόλη "Μενδες" όπου λατρεύτηκε υπό αυτήν τη μορφή. Η αίγα/ο κριός Mendes αντιπροσώπευσε το "BA" που ήταν η Αρχαία αιγυπτιακή λέξη για τη "ψυχή." Ο Ptah θεωρήθηκε μεγάλος μάγος και "Λόρδος του Φιδιού"
Η κερασφόρος αίγα είναι επίσης άμεσα συμβολο του Βαβυλωνιακού θεού Ενικι (Σαταν). Ο αστερισμός της κερασφόρου αίγας (Αιγόκερος) είναι ο χρόνος του χειμερινού Ηλιοστασίου, γνωστός ως "νότια πύλη του ήλιου."
Η αίγα ήταν γνωστή στους πρόωρους χρόνους της Βαβυλώνας ως Θεός "ΕΑ" (Ενκι/Σαταν). Ea ήταν γνωστό όπως αυτούς επίσης και δωρητές της γνώσης και του πολιτισμού στην ανθρωπότητα. Αντιπροσωπευόμενος ως φίδι, κατέληξε στο κήπο της Εδέμ ως φίδι στο δέντρο της Ζωής, που ενθαρρύνει την εκμάθηση και τη γνώση παρά την άγνοια, παρόμοιο με το Φίδι Λάδων της Ελληνικής μυθολογίας που φύλαγε τα φρούτα της Αθανασίας και της Θέωσης.

ΠΗΓΗ: http://anti-neotaksites.blogspot.com/2011/12/12_7082.html#ixzz1i2TGpcFV