Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΕΟΤΑΞΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου 2013

ΣΑΤΑΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΣΩΝΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΕ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ


ΟΥΤΕ ΤΑ ΠΡΟΣΧΗΜΑΤΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΝΕ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΙ ΜΑΣΩΝΟΣΙΩΝΙΣΤΕΣ!!!


Αυτό το έτος, η Mercedes προωθεί ένα νέο μοντέλο αυτοκινήτου. Ενώ κάνει καλά τη δουλειά της με την πώληση του αυτοκινήτου, επικοινωνεί και με άλλα μηνύματα για το τηλεοπτικό κοινό. Με λίγα λόγια η ελίτ μας περνάει διάφορα μηνύματα, ενώ βασίζεται στην έννοια της πώλησης της ψυχής για φήμη και πλούτη, ένα από τα αγαπημένα της βιομηχανίας των Illuminati. Σε λιγότερο από 2 λεπτά, η διαφήμιση καταφέρνει να μας περάσει πολλούς συμβολισμούς.

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2013

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΠΡΟΠΑΓΑΔΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΕ ΒΙΒΛΙΟ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΤΗΣ 1ης ΛΥΚΕΙΟΥ!!!!

ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΚΑΜΙΑ ΕΚΠΛΗΞΗ ΟΤΙ ΤΟ ΝΕΟΤΑΞΙΚΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ  ΠΡΟΩΘΕΙ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ  ΜΕ ΥΠΟΥΛΕΣ ΤΑΚΤΙΚΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ.

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ, ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΤΗΝ ΟΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΚΑΤΑΚΡΕΟΥΡΓΗΣΗΣ,  ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΡΟΩΘΟΥΝ ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ ΤΟ ΧΑΡΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ....

Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΠΟΥ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΥΚΕΙΟΥ.

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

Το Νεοταξικό MEGA βάφτισε «κρούσμα βίας» την έπαρση της σημαίας





Το κανάλι της Μεσογείων, σε μια προσπάθεια να πείσει το κοινό του για την ανάγκη της αντιρατσιστικής αστυνομίας, χαρακτήρισε την έπαρση της σημαίας...«κρούσμα βίας».

Συγκεκριμένα, το MEGA σε ρεπορτάζ του ανήγαγε σε κρούσμα βίας την κατάληψη που πραγματοποίησαν οι μαθητές ενός σχολείου, οι οποίοι ζητούσαν την αγορά μίας μεγάλης σημαίας και την καθημερινή έπαρσή της.

Με λίγα λόγια το κανάλι παρουσίασε μία αγνή εκδήλωση φιλοπατρίας ως βίαιο περιστατικό, την ώρα μάλιστα που η ελληνική παιδεία χτυπιέται ανηλεώς.

Αν συνεχίσουν στο ίδιο ύφος, ο εθνικός μας ύμνος θα καταλήξει ρατσιστικό σύνθημα!

Ας μην ξεχνάμε ότι η ελληνική Σημαία συμβολίζει το ''Ελευθερία ή Θάνατος'' και ότι ο Εθνικός μας ύμνος είναι ο Ύμνος εις την Ελευθερία του Σολωμού.

Read more: http://www.newsbomb.gr/media-agb/story/260337/to-mega-vaftise-kroysma-vias-tin-eparsi-tis-simaias#ixzz2EUwWGN7O

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΣΕΡΒΙΡΟΥΝ


1ο  Παραμύθι :  Ο  ΑΝΤΕΝΑΟΥΕΡ  ΕΚΑΝΕ  ΤΟ  ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ  ΘΑΥΜΑ .  Μετά  τον  Β' Παγκόσμιο  Πόλεμο  ξανάφτιαξε  την  Γερμανία .

2ο  Παραμύθι :  Οι  καπιαλιστικές   χώρες   πλούτισαν .  Οι  κομμουνιστικές   έμειναν  φτωχές .
Δείτε   στον  επισυναπτομενο  χάρτη :

 Γερμανία ,  Αυστρία  ,  Ελλάδα  ,  Ταιβάν  ,  Ν. Κορέα   ,  Ιαπωνία  μετά  τον  πόλεμο    γνώρισαν  ταχεία  ανάπτυξη .  Την  Γερμανία  και  την  Ιαπωνία   θα  μπορούσαν  οι  αμερικανοί  να  τις   ισοπεδώσουν  και  να  μην  ξαναδούν  άσπρη  μέρα .

Τις  βοήθησαν  όμως   για  να  σχηματίσουν έναν  κύκλο  γύρω  απο  τον  κομμουνιστικό   κόσμο .  Μια  "βιτρίνα"  που  να  δίνει  την  εντύπωση  οτι   ο καπιταλισμός    είναι  πετυχημένο  σύστημα  και  ο  κομμουνισμός   αποτυχημένο .

Η  Ελλάδα  μπρός  στην  Αλβανία , Βουλγαρία ,  Σερβία   φαινόταν  παράδεισος .  Η  Ταιβάν   με  την  Κίνα  .  Η  Νότιος  Κορέα  με  την Βόρειο  Κορέα .

Γιατί   η  καπιταλιστική  Μαδαγασκάρη  ,  το  Περού  ,  η  Κεντρική  Αμερική   δεν  πλούτισαν  αφού  ήταν  και  αυτές  καπιταλιστικές ; 

Συμπέρασμα 1 : Τίποτα  δεν    αποκτήσαμε   με  την  αξία  μας  .  ΜΑΣ  ΒΟΗΘΗΣΑΝ   να   πλουτίσουμε   διότι  είμασταν  βιτρίνα  .  Κάποτε  η  Γερμανία  αγόραζε   εξαρτήματα  ψυγείων  απο  εμάς .  Γιατί  δεν  αγόραζε  απο  Χιλή  ή  απο  Αργεντινή ;
Διότι  αυτή  την  εντολή  είχε .
Σήμερα  που  δεν  μας  χρειάζονται  σαν  βιτρίνα  βλέπουμε  το  αληθινό  πρόσωπο  του  καπιταλισμού .

Συμπέρασμα  2  :  ΔΕΝ  ΥΠΑΡΧΕΙ  ΤΙΜΙΟΣ  ΠΛΟΥΤΟΣ .  Αποκτήσαμε    σχετικά  φθηνά  τα  σπίτια  και  τα  αμάξια  μας  διότι   κάποιοι    φουκαράδες   στα   ορυχεία  χαλκού  της  Χιλής   δούλευαν   με  μισθούς  Κίνας .  Κάποιοι    φουκαράδες  Σαουδάραβες  ακόμη  και  σήμερα   έχουν  στο  σβέρκο  τους  το  πιο   διεφθαμένο  καθεστώς  του  πλανήτη  που  το  στηρίζουν  οι  αμερικανοί   διότι  έχει  υποσχεθεί  να  πουλά  τον  εθνικό  πλούτο  ( πετρέλαιο )  σε  φθηνές  τιμές .  Αν  οι  άραβες  ήταν  ανεξάρτητοι  θα  κρατούσαν  για  τον  εαυτό  τους  το  πετρέλαιο   και  θα  είχαν  για  τα  επόμενα   1000  χρόνια .  Τώρα  θα  τελειώσει   στα  επόμενα  30- 40   χρόνια .
Ακόμη  και  αυτοί  που   απέκτησαν  σπίτια  και  αμάξια  με  τίμια   εργασία  πρέπει  να  γνωρίζουν  οτι  ήταν  τίμιοι υπάλληλοι   ενός   ανέντιμου   συστήματος .
Ειδικά  στην  Ελλάδα  ,  υπάρχουν  κάποιοι  που  δούλεψαν  τίμια  αλλά   ΠΡΟΣΛΗΦΘΗΚΑΝ  ΑΝΕΝΤΙΜΑ   ( με  πολιτικό  "μέσον"  )  .

ΕΡΩΤΗΣΗ :  Η  Τουρκία   και  η  Ινδία   τί  έλαβαν  για  να  συμμετέχουν  στην  περικύκλωση  του  κομμουνιστικού  κόσμου ;
 ΑΠΑΝΤΗΣΗ :   Η Τουρκία  έλαβε  μια  Κωνσταντινούπολη  καθαρή  απο  Έλληνες    και  την  Κύπρο .  Η  Ινδία  έλαβε  το  Κασμίρ    που  κανονικά  θα   έπρεπε  να  το  παραδώσει  στο  Πακιστάν .

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/10/blog-post_379.html#ixzz2AEcnIuPi

Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 2012

Η βαρβαρότητα της τέχνης και η τέχνη της βαρβαρότητας

Αφιερωμένο στους μισσαλλόδοξους αυτόκλητους "υπερασπιστές" της ελευθερίας της ...έκφρασης
Τις τελευταίες ημέρες έχω διαβάσει τόσα "φιλοσοφικά δοκίμια" ( βλ. ρεπορτάζ στα ΜΜΕ) περί τέχνης και προστασίας της ελευθερίας της έκφρασης, όσα δεν έχω διαβάσει σε όλη μου τη ζωή.
Ο μακαρίτης ο πατέρας μου ήταν ζωγράφος, πράγμα που μου έδωσε την ευκαιρία να "γνωριστώ" με την τέχνη απο την πρώτη στιγμή της ζωής μου.Πρίν ακόμα μεγαλώσω τόσο ώστε να αντιλαμβάνομαι τις εικόνες και να τις επεξεργάζομαι σταδιακά με όλο και πιο σύνθετο τρόπο, ένοιωσα την "παρουσία" της τέχνης "μυρίζοντάς" τα χρώματα , τα διαλυτικά , τα λάδια που χρησιμοποιούσε ο πατέρας.

Ίσως αυτος ήταν και ο λόγος έμαθα απο μικρός να εκτιμώ την τέχνη και με την ...μυρωδιά.
Έμαθα την μυρωδιά και κατάλαβα πόσο μακρυά είναι απο εκείνο που λέμε μπόχα.
Μυρωδιά λοιπόν βγαίνει απο την πραγματική τέχνη, απο αυτήν δηλαδή την ανθρώπινη δημιουργια που λεπταίνει το νού και μαλακώνει την καρδιά ώστε να μπορεί ο άνθρωπος ως πρόσωπο να βλέπει την ομορφιά και να τηνξεχωρίζει απο την ασχήμια.
Τι γίνεται όμως όταν ο νούς και η καρδιά έχουν ήδη κατακτηθεί απο την ασχήμια;
Τι γίνεται όταν το ανθρώπινο πρόσωπο έχει αλλοιωθεί κα έχει γίνει άμορφη ατομικότητα;
Τότε η "μυρωδιά" εξαφανίζεται και όλα μοιάζουν με τέχνη .
Μία τέχνη σαν κι αυτή που παρουσιάσθηκε τον περασμένο Απρίλιο ,την ημέρα της "ελευθερίας έκφρασης στην τέχνη" στο μουσείο σύγχρονης τέχνης της Σουηδίας. 

Μία "τέχνη" που είχε την μορφή μιας τούρτας .Μιας τούρτας που είχε το σχήμα γυμνής μαύρης γυναίκας.Μιας ζαχαρένιας μαύρης γυναίκας που ο καθε ένας μπορούσε να κόψει και να γευτεί.
Το έργο ήθελε δήθεν να αναδείξει τον ισλαμικό φανατισμό που εκδηλωνεται με την εγκληματική πράξη της κλειτοριδεκτομής.
Όταν η υπουργός πολιτισμού της Σουηδίας Lena Adelsohn Liljeroth , έκοβε το πρώτο κομμάτι απο αυτό το "εργο" ο ηθοποιπός που έπαιζε τον ρόλο του "κεφαλιού" της μαύρης γυναίκας ούρλιαζε , πράγμα που έκανε την υπουργό αλλά και τους άλλους "εραστές" της τέχνης και υπερασπιστές της ελευθερίας στην έκφρασή της να σκάνε απο τα γέλια.
Αυτη λοιπόν η τελετουργία αναπαράστασης ενός κανιβαλισμού είναι "τέχνη".
Μία τέχνη σαν και αυτή που υπηρετούν στο "χυτήριο" οι ηθοποιοί του Corpus Christi ( μτφ: Το σώμα του Χριστού) και έξω απο αυτό οι μασκαράδες της Χρυσής Αυγής που υποδύονται τους υπερασπιστές της Ορθοδοξίας.
Δείτε το παρακάτω Video απο την τέχνη του να τρώς τον συνάνθρωπό σου και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα για το τί είναι τελικά ελευθερία και τι είναι τέχνη.


pentapostagma.gr

Κυριακή 14 Οκτωβρίου 2012

ΠΟΙΑ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ.. ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΟΙ ΘΑΛΑΣΣΙΟΙ ΠΑΓΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ... ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ!













Ο πάγος γύρω από την Ανταρκτική έφθασε στο ετήσιο ανώτατο χειμερινό όριο του - για να θέσει ενα νέο πιο υψηλό όριο. Ο θαλάσσιος πάγος επεκτείνεται πάνω από 19,44 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα (7,51 εκατομμύρια τετραγωνικά μίλια) για το 2012, σύμφωνα με το εθνικό κέντρο δεδομένων χιονιού και πάγου (NSIDC). Το προηγούμενο ρεκόρ των .... 19,39 εκατομμυρίων χιλιομέτρων (7.490.000 τετραγωνικά μίλια) τέθηκε το 2006. 





 Ο ανωτέρω χάρτης απεικονίζει την θαλάσσια έκταση των πάγων γύρω από την Ανταρκτική στις 26 Σεπτέμβρη του 2012, όταν ο πάγος κάλυψε περισσότερο το Νότιο Ωκεανό από οποιαδήποτε άλλη στιγμή. Ο χάρτης είναι βασισμένος σε μια NSIDC ανάλυση δεδομένων από τον Ειδικό αισθητήρα μικροκυμάτων απο το Αμυντικό Μετεωρολογικό Δορυφορικό Πρόγραμμα. Το έδαφος είναι σκούρο γκρι, και οι πάγοι που είναι συνδεμένοι με τους χερσαίους παγετώνες, αλλά επιπλέουν στον ωκεανό - είναι ανοικτό γκρι. Το κίτρινο περίγραμμα δείχνει τη μέση έκταση του θαλάσσιου πάγου το Σεπτέμβριο από το 1979 ως το 2000. Η θαλάσσια έκταση του πάγου ορίζεται ως η συνολική έκταση στην οποία η συγκέντρωση του πάγου είναι τουλάχιστον 15 τοις εκατό.









Πέμπτη 11 Οκτωβρίου 2012

Το 4ο Ράϊχ σχεδιαζόταν από το 1943! Μια έρευνα-σοκ στο παρελθόν που ίσως εξηγεί πολλά


*Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΜΠΟΥΦΕΣΗ

Έκθεση ΣΟΚ με  έγγραφα τα οποία αποδεικνύουν την Γεωοικονομική «σφαγή» που ετοίμαζε η Γερμανία από το 1943. Η πορεία και η πλήρης πρόβλεψη των μελλοντικών σχεδίων του νεοσύστατου 4ου Ράιχ

Το 1995 η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» αναδημοσιεύει άρθρο 66 ετών, δηλαδή του 1945, αμέσως μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου. Στο άρθρο, Ελβετός δημοσιογράφος ρωτάει ανώτατο αξιωματούχο της Καγκελαρίας, σχετικά με την πορεία της χώρας του μετά την ολοκληρωτική καταστροφή που υπέστη. Η ερώτηση έχει ως εξής

"Και τώρα τί σκοπεύετε να κάνετε; Νικηθήκατε. Ο κόσμος σας μισεί. Δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτά που κάνατε. Πώς θα ορθοποδήσετε ξανά ως έθνος;".
Η απάντηση του ηχεί στα αυτιά μας στις μέρες μας και προκαλεί αποτροπιασμό, ανάλογο με τα ντοκιμαντέρ εκείνα τα οποία εμφανίζουν αποστεωμένους αιχμαλώτους του Άουσβιτς και του Νταχάου.

"Οι λαοί ξεχνούν γρήγορα. Αυτή είναι εξάλλου και η διαφορά τους από ένα έθνος που θυμάται, όπως η ανώτερη φυλή των Γερμανών (!). Τα χρήματα που θα δοθούν για την ανοικοδόμηση της Γερμανίας θα είναι πολλά, θα έρθουν να δουλέψουν για μας και αυτοί που μέχρι τώρα πολέμησαν εναντίον μας (!). Είμαστε μια φυλή εργατική, που θα ξαναδημιουργήσει την ισχυρή, ενωμένη Γερμανία (!). Θα δείτε ότι θα γίνουμε η ισχυρότερη οικονομικά χώρα (!). Και τότε ο Γκέμπελς θα μπορέσει να σηκωθεί από τον τάφο του και να αναφωνήσει: "Και όμως νικήσαμε"!!!
Επρόκειτο για κούφιες απειλές; Αποκυήματα της φαντασίας ενός Ναζί, ο οποίος δεν έλεγε να χωνέψει πως το Ράιχ είχε καταρρεύσει; Ευσεβείς πόθοι ίσως για κάποια εξωπραγματική δύναμη, η οποία θα ανέσταινε εν ευθέτω χρόνω την αυτοκρατορία για να πατήσει ξανά στα χιονισμένα μονοπάτια των Αρδεννών, στις ατέλειωτες ρωσικές στέπες και στην έρημο της Αφρικής;


Τίποτα από τα παραπάνω. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί προσωπική έρευνα του γράφοντος, βασιζόμενη σε πηγές, η αξιοπιστία των οποίων είναι μακράν αδιαμφισβήτητη. Πρόκειται για έγγραφα από την καγκελαρία, τα οποία «κυκλοφορούσαν», αλλά κανείς δεν ενδιαφέρθηκε να δώσει σημασία. Πρόκειται για μέχρι πρότινος απόρρητα έγγραφα, τα οποία πρόσφατα έδωσε στην δημοσιότητα το Κρεμλίνο και περιέχουν τους διαλόγους μεταξύ Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και Χέλμουτ Κολ, πριν την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και του τείχους του Βερολίνου. Πρόκειται για αναλύσεις, οι οποίες περιγράφουν την λεγόμενη Ostpolitik της Δημοκρατίας της Βόννης, προκειμένου να γίνει η επανένωση της Δυτικής με την Ανατολική Γερμανία. Παραθέτουμε αυτούσιες δηλώσεις του πρώτου Καγκελαρίου της μεταπολεμικής Γερμανίας, Κόνραντ Αντενάουερ, καθώς επίσης και προσώπων, τα οποία έμελλαν να μεταναστεύσουν στις λεγόμενες «ουδέτερες χώρες» ήδη από το 1943, προκειμένου να προσδώσουν στην Γερμανία την δυναμική που έχει σήμερα.
 



Δεν πρόκειται για θεωρίες συνωμοσίας, αλλά για πρακτικές, οι οποίες σταδιακά εφαρμόστηκαν, και οι οποίες δυστυχώς σήμερα συγκλίνουν στην διαμόρφωση μιας Οργουελιανής πραγματικότητας. Τον σχηματισμό της Ευρασίας, την ένωση της Γερμανίας με την Ρωσία, την αναδίπλωση της Αμερικής σε ρόλο περιφερειακού ηγεμόνα (στην καλύτερη περίπτωση) και στην επερχόμενη πολιτισμική (ίσως και όχι μόνον) σύγκρουση μεταξύ της Ευρασίας και της Κίνας. Υπάρχουν πράγματα, τα οποία στην πορεία θα μας προκαλέσουν έκπληξη σε τέτοιο βαθμό ώστε να μετατοπίσουμε το σημείο αναφοράς αυτού που σήμερα ονομάζουμε πραγματικότητα. Τέλος θα ανακαλύψουμε έναν οικονομικό πόλεμο, ο οποίος μαίνεται από το 1929 και εν μέσω υφέσεων και εξάρσεων διαμόρφωσε την πτώση και την άνοδο τεσσάρων αυτοκρατοριών, της Γερμανίας, της Αμερικής, της πρώην ΕΣΣΔ-σύγχρονης Ρωσίας και της Κίνας. Εκείνο, όμως που δεν θα διστάσουμε να καταδικάσουμε εν τέλει αφού παρατεθούν τα στοιχεία είναι η πτυχή εκείνη της Realpolitik που προβάλλεται όταν ηχήσουν μεσάνυχτα στον κήπο του καλού και του κακού. Αυτή η πτυχή είναι εκείνη που θέτει το συμφέρον ενός κράτους και της εθνικής του ταυτότητας υπέρτερο των άλλων.


Η έρευνα χωρίζεται σε δύο τμήματα προκειμένου να καλυφθούν και οι δύο συνιστώσες της Πολιτικής Οικονομίας, στο τμήμα στο οποίο παραθέτονται τεχνικά στοιχεία και σε εκείνο που παραθέτονται πολιτικά. Η ευχή του γράφοντος είναι το τμήμα στο οποίο παραθέτονται τεχνικά και δει χρηματοοικονομικά στοιχεία, να το λάβουν υπόψη τους οι οικονομολόγοι εκείνοι που έχουν ακόμα κύρος (δηλαδή εκείνοι οι οποίοι δεν έφθειραν την εικόνα τους στα τηλεοπτικά κανάλια φάσκοντας και αντιφάσκοντας), προκειμένου να διαμορφωθεί μια πολιτική χρηματοοικονομικής άμυνας, εν μέσω καταιγισμού οικονομικών πυρών.


Γεωοικονομία ή Zivilmacht; 

Η Γερμανία χρησιμοποιεί την κρίση του 2008 για να εδραιώσει επικυριαρχία στην Ευρώπη
Είναι πασίγνωστη πλέον η διαδικασία που οδήγησε step by step, στην κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 και στην μεγαλύτερη οικονομική κρίση από το 1929. Ας τα ξαναδούμε όμως. Εν τάχει, η φούσκα των subprime στεγαστικών δανείων σκάει και αποκαλύπτεται ο κόλαφος των CDO (Collateral Debt Obligation) και των CDS (Credit Default Swaps). Οι τράπεζες επωφελούμενες από το χαλαρό έως ανύπαρκτο νομικό πλαίσιο, έπαιζαν «ping-pong» με τα τιτλοποιημένα ομόλογα των δανείων κατοικίας υψηλού ρίσκου, βάζοντας στο παιχνίδι και άλλα δάνεια όπως αυτά των πιστωτικών καρτών, των φοιτητικών και εν γένει άλλων «θαλασσοδανείων» (για να χρησιμοποιήσουμε τον «δημοφιλή» πλέον ορισμό του πρώην πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου). Τα τιτλοποιημένα αυτά παράγωγα, συνδυασμένα με εξωφρενικά σύνθετα μαθηματικά και νομικά εργαλεία, πωλούνταν στην αγορά και διαχειρίζονταν από τους λεγόμενους Hedge Funders, προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν σε επενδύσεις ακόμα μεγαλύτερου πιστωτικού ρίσκου.

Κάποια στιγμή η «φούσκα» σκάει, οι πολίτες δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις, η αγορά γυρνάει σε αποπληθωριστικούς ρυθμούς στην αγορά κατοικίας, και οι τράπεζες βιώνουν την Νέμεση της απληστίας και του laissez-faire καπιταλισμού. Όλες οι τράπεζες; Όχι όλες! Κάποιες τράπεζες όπως η Goldman Sachs, η JP Morgan κτλ προβαίνουν σε ανοικτό εκβιασμό. «Αν δεν μας σώσετε, θα πάρουμε την οικονομία όλου του πλανήτη μαζί μας». Για τα μετα-Σοβιετικά καπιταλιστικά δεδομένα, η παρέμβαση του κράτους στη λειτουργία των επενδυτικών ιδρυμάτων θεωρείται από κακούργημα μέχρι εθνική προδοσία. Και αυτό γιατί οι Αμερικανοί, παρά την πτώση της πρώην ΕΣΣΔ το 1991, θεωρούν πως βρίσκονται ακόμη κάτω από την «Κομμουνιστική απειλή». Δεν υπήρχε όμως άλλος τρόπος, εκτός από το να παρακαμφθεί «έστω και για λίγο», η απόλυτη ελευθερία του «ανώτατου οικονομικού-πολιτικού συστήματος αξιών», το οποίο κυριάρχησε επί του «απόλυτου κακού» μόλις πριν από δύο δεκαετίες.


Έτσι η κυβέρνηση Μπους πήρε την «εθνική προδοσία» ένα βήμα παραπέρα μετατρέποντάς την σε ανθρωπιστική κρίση. Ο Χανκ Πόλσον, τότε υπουργός οικονομίας των ΗΠΑ, και ως γνωστόν διατελέσας Δ/ντης της «σχολής οικονομικών εκτελεστών» της Goldman Sachs, ανοίγει τα σιλό του Αμερικανικού θησαυροφυλακίου και διασώζει τα ιδρύματα, τα οποία σήμερα αποκαλούνται…ΑΓΟΡΕΣ! Δηλαδή εν ολίγοις, έδωσε cart blanche στα οικονομικά ιδρύματα να απομυζήσουν ότι καταθέσεις είχαν κάνει οι Αμερικανοί πολίτες, οι οποίοι σήμερα ακριβώς σαν τους Έλληνες χαρακτηρίζονται «τεμπέληδες». Το θέμα όμως δεν σταματάει εκεί. Οι επενδυτές, και όχι απαραίτητα οι επαγγελματίες επενδυτές, αλλά και οι καταθέτες, ψάχνουν απεγνωσμένα νέους τρόπους επένδυσης και κατάθεσης, αυτή τη φορά βάζοντας την ασφάλεια πάνω από το ρίσκο. Εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια άρχισαν να κυλούν από το αμερικανικό δημόσιο προς τα παρολίγο χρεωκοπημένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, χωρίς όμως αυτά στη συνέχεια να κρατικοποιηθούν (αυτά είναι «κομμουνιστικά πράγματα») με αποτέλεσμα το αμερικανικό δημόσιο να κρατικοποιήσει τις ανυπολόγιστες ζημιές, εις βάρος πάντα των Αμερικανών φορολογουμένων. Η «επιφοίτηση» δεν έχει όρια, έτσι στη συνέχεια για να τονωθεί η οικονομία, οι Αμερικανοί «το παίζουν» Ιάπωνες, εν γνώσει τους πως το σύστημα αυτό έχει αποτύχει από το ’90 που εφαρμόστηκε, και αποδεσμεύουν τεράστια ποσά φθηνού χρήματος στις αγορές, σε μια διεργασία που λέγεται «Ποσοτική χαλάρωση» ή αλλιώς Quantitative Easing. Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα, διότι οι τράπεζες στην Αμερική παρόλο που δανείζουν χρήματα στις μικρές επιχειρήσεις, εκείνες δεν εμφανίζουν ανάπτυξη διότι σύμφωνα με τα λεγόμενα του CEO της εταιρείας δημοσκοπήσεων «Gallup», Jim Clifton, το πρόβλημα έγκειται στην απώλεια εμπιστοσύνης στις συναλλαγές και όχι στο ρευστό (βλέπε συνέντευξη Jim Clifton στο Russia Today 11/04/2012 http://www.rt.com/news/gallup-polls-clifton-americans-753/) .


Τα παραπάνω καταστροφικά γεγονότα πολώνουν ακόμα περισσότερο το πολιτικό κλίμα στην Αμερική, το οποίο δεδομένης της αποτυχημένης τετραετίας Obama, κινδυνεύει από τα νεοσυντηριτικά γεράκια των Ρεπουμπλικανών, του Μιτ Ρόμνει, της Σάρα Πέιλιν και εν γένει του ακροδεξιού tea party (εκεί ονομάζεται «conservative» δηλαδή δεξιό, στην Ελλάδα όμως η Χρυσή Αυγή, η οποία θεωρείται «ακροδεξιό κόμμα» δεν πιάνει ούτε κλασματικά τις ρητορικές «κορόνες» τόσο της Πέιλιν όσο και του Ρόμνει).

Ας πάμε τώρα στην κρίση, όπως διαμορφώθηκε στην Ευρώπη, σε συνέχεια της Αμερικανικής της πτυχής. Εδώ χρειάζεται προσοχή, καθότι οι μελέτες δείχνουν αντιφατικές, στην πραγματικότητα όμως το σημείο αναφοράς του λεγόμενου «profitability» είναι, ήταν και θα είναι διαφορετικό στο Γερμανικό τραπεζικό σύστημα, αλλά ας δούμε πρώτα πώς δουλεύει. Το τραπεζικό σύστημα της Γερμανίας έχει τρεις πυλώνες. Βασίζεται στις ιδιωτικές τράπεζες, στις δημόσιες και στις λεγόμενες cooperative banks (τράπεζες συνεργασίας). Από μελέτη του ΟΟΣΑ (Hüfner 2010: The German Banking System: Lessons from the Financial Crisis, OECD Economics Department Working Papers No. 788) πληροφορούμεθα πως η πλειοψηφία των ιδρυμάτων δεν είναι κατεξοχήν profit maximizing, δηλαδή δεν αποσκοπούν στο κέρδος (πρόκειται για το 82% των ιδρυμάτων με ενεργητικό 44%). Εδώ βλέπουμε το πρώτο στοιχείο που μας κάνει εντύπωση. Γιατί δεν αποσκοπούν στο κέρδος; Στην Αμερική οι τράπεζες τα έπαιξαν όλα για όλα στον «βωμό του Μαμωνά», οι Γερμανοί πώς και σνόμπαραν την μηχανή που παράγει χρήμα, στο σύγχρονο καπιταλιστικό σύστημα;


Δεύτερη έκπληξη αποτελεί το γεγονός πως οι ιδιωτικές τράπεζες αποτελούν μόλις το 1/10 των τραπεζών της Γερμανίας, με τα άλλα 9/10 να ανήκουν στο «κράτος», πιο συγκεκριμένα στις ομοσπονδιακές συνιστώσες του κράτους, για να είμαστε ακριβείς. Οι τράπεζες του δημοσίου τομέα είναι οι λεγόμενες Landesbanken , και στις Sparkassen. Οι δεύτερες φαίνεται να φέρουν το κέντρο βάρους του γερμανικού τραπεζικού συστήματος, το οποίο στηρίζεται σε απίστευτα μεγάλο βαθμό στις καταθέσεις. Οι Landesbanken είναι και αυτές τράπεζες του δημοσίου, αλλά μέσω νομικών διεργασιών από το 1998 και για να πάρει το γερμανικό τραπεζικό σύστημα μια χροιά από την ελεύθερη δυτική οικονομία, οι ιδιωτικές τράπεζες κατάφεραν να αποδεσμεύσουν έως έναν βαθμό τον οικονομικό προστατευτισμό που οι Landesbanken απολάμβαναν από το κράτος. Και πάλι, όμως η Ομοσπονδία έχει εγγυηθεί πως αυτοί οι όροι θα αρθούν μέχρι το 2015. Οι Landesbanken βρέθηκαν πιο εκτεθειμένες από την οικονομική κρίση του 2008, καθότι στο ενεργητικό τους υπήρχαν τοξικά παράγωγα, τα οποία έπρεπε να «καθαριστούν» από το γερμανικό δημόσιο. Τότε άρχισαν και οι «γκρίνιες».

Η βάση του Αγγλοσαξωνικού μοντέλου βασίστηκε και βασίζεται ακόμα στην απορρύθμιση, δηλαδή στην ενδυνάμωση του ιδιωτικού επενδυτικού τομέα, ενώ όπως είδαμε στο Γερμανικό οικονομικό σύστημα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Και τα δύο οικονομικά συστήματα αντικατοπτρίζουν αρχές και κοινωνικά δόγματα. Στο μεν αγγλοσαξωνικό αντικατοπτρίζεται η υπέρμετρη «ελευθερία» ενώ στο γερμανικό η λουθηρανική νοοτροπία της εργασίας, της αποταμίευσης, του χαμηλού ρίσκου και της προσκόλλησης στις παραδοσιακές ηθικές κοινωνικές αρχές. Όπως θα δούμε παρακάτω αυτή ακριβώς η διαφορά έμελλε να κρίνει και τον «Ηγεμόνα».


Η έκθεση των γερμανικών τραπεζών στα παράγωγα, έδωσε την αφορμή στη Γερμανία να αρχίσει μια ρητορική, η οποία καταδικάζει αυτόν ακριβώς τον τρόπο λειτουργίας του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για τους Γερμανούς, όχι μόνον ο Ευρωπαϊκός Νότος, αλλά και ολόκληρος ο δυτικός κόσμος, είναι κατακριτέος για την στάση του απέναντι στη διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας. Οι Γερμανοί βρήκαν την ευκαιρία να βγάλουν απωθημένα. «Γιατί να πληρώνουμε για την κακοδιαχείριση και τους πολέμους των ΗΠΑ;», «Γιατί να πληρώνουμε για μια ΕΕ, η οποία θεσμικά είναι κομμένη και ραμμένη στα θεσμικά πρότυπα της απορρύθμισης των ΗΠΑ;». Η λουθηρανική αίσθηση της αδικίας ξέσπασε μέσω της πολιτικής διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, από την ίδια τη Γερμανία, άσχετα αν οι αριθμοί δείχνουν πως οι Γερμανοί έχασαν πολύ λίγα για να πάρουν πάρα πολλά. Δεν χρειάζεται όμως να είσαι λουθηρανός για να «αγανακτήσεις» τη σήμερον ημέρα, όχι μόνον με την πολιτική των τραπεζών, αλλά και με την πολιτική των ΗΠΑ ή τις τακτικές των ΗΠΑ στον πόλεμο και σε επίπεδο πρεσβειών, όπως διέρρευσαν από τα Wikileaks. Πώς γίνεται άραγε κάποια άτομα να ξεμπροστιάζουν τις μυστικές υπηρεσίες και να μην παθαίνουν καν «διάστρεμμα»; Τι είναι επιτέλους τα απόρρητα έγγραφα της CIA, της NSA και του STRATFOR και βγαίνουν έτσι σωρηδόν στα ΜΜΕ, λες και πρόκειται να δημοσιευθούν σε περιοδικά κίτρινου τύπου; Να τονίσουμε για όσους δεν γνωρίζουν πως δεν πρόκειται για τη ζωή της J-Lo, αλλά για διαβαθμισμένα έγγραφα από τα οποία εξαρτάται στην κυριολεξία το διπλωματικό και στρατιωτικό κύρος των Η.Π.Α, κύρος που εξαιτίας και αυτών των εγγράφων έχει φτάσει να ταυτίζεται με αυτό του περιπλανώμενου πνευματιστή.


Ας συνεχίσουμε, όμως, με την παράθεση των οικονομικών μελετών και στη συνέχεια αναλύουμε τα ρεύματα τύπου Zeitgeist. Πολλοί υποστηρίζουν πως η οικονομική κρίση του ’29 έφερε τον Χίτλερ στην εξουσία και προκάλεσε τον Β παγκόσμιο. Επίσης πολλά έχουν ειπωθεί γι’αυτό τον «περίφημο» πληθωρισμό της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης που έφερε στο πολιτικό προσκήνιο τον άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων. Τις λεπτομέρειες όμως ούτε μας τις ανέλυσαν, ούτε και τις ψάξαμε. Ας δούμε, όμως, τι γράφει η νομικός Ellen Brown στο βιβλίο της «Web of Debt». Η Brown υποστηρίζει πως το γεγονός της χρηματοδότησης του Χίτλερ από Εβραίους τραπεζίτες αποτελεί την μισή ιστορία. Ο Χίτλερ χρηματοδοτήθηκε από τους Εβραίους τραπεζίτες, όντως, στην αρχή για μια πληθώρα λόγων, αλλά πιο πολύ για να αποτελέσει το αντίβαρο του Στάλιν, όταν ο τελευταίος ξεφορτώθηκε τον Τρότσκυ, ο οποίος υπηρετούσε αλλότρια τραπεζικά συμφέροντα. Όταν, όμως ο Χίτλερ πήρε την εξουσία ακολούθησε μια διαφορετική «ατζέντα».

Τότε στη Δημοκρατία της Βαιμάρης τα ίδια φαινόμενα κερδοσκοπίας απαντούσε κανείς με αυτά που απαντά τη σήμερον ημέρα. Για να είμαστε ειλικρινείς τα ίδια φαινόμενα κερδοσκοπίας παρατηρούνται από την ημέρα που ο George Washington ίδρυσε την Fed (Federal Reserve), παρά τις εκκλήσεις του Βενιαμίν Φραγκλίνου να μην το κάνει, καθότι ανέκυπταν ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Και είχε δίκιο, γιατί η Fed σύντομα πλημμύρισε την αγορά με χρεόγραφα οδηγώντας στην πρώτη οικονομική κρίση στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, όπως διαβάζουμε από τον χρηματιστηριακό αναλυτή Πάνο Παναγιώτου.

Για να μην μακρηγορούμε, η κατάσταση στη Γερμανία είχε ως εξής. Η τότε Reichsbank (σημερινή Bundesbank), βρισκόμενη υπό τον έλεγχο ιδιωτών, πλημμύρισε την αγορά με μάρκα (κάτι σαν τα σημερινά χαρτιά δηλαδή που τα αποκαλούμε χρήμα), δίνοντας την ευκαιρία στους κερδοσκόπους να «σορτάρουν» το μάρκο. Ως γνωστόν το «σορτάρισμα» είναι μια χρηματοπιστωτική διαδικασία στην οποία ο κερδοσκόπος δανείζεται κάτι που δεν έχει (μάρκο π.χ) το πουλάει στην αγορά των ομολόγων και βγάζει χρήμα αγοράζοντάς το ξανά σε χαμηλότερη τιμή (μας θυμίζει κάτι αυτό;). Αυτή η διαδικασία κατέστη εφικτή γιατί η τότε ιδιωτική Reichsbank (δεν ήταν ακόμα υπό τον έλεγχο των Nazi) τύπωνε μάρκα αφειδώς και όταν η ζήτηση του μάρκου πλέον είχε φθάσει στα ύψη τότε άλλες ιδιωτικές τράπεζες άρχισαν να τυπώνουν μάρκα με τη σειρά τους. Το αποτέλεσμα; Ένα αδιαχείριστο χρέος και πληθωρισμός, ο οποίος ακουμπούσε «την στρατόσφαιρα». Για να πάρει κάποιος ένα καρβέλι ψωμί, χρειαζόταν ένα «βαγονάκι» γεμάτο λεφτά!



Τότε ο Χίτλερ έκανε το αδιανόητο, το ανήκουστο, το ασυγχώρητο για τους τραπεζίτες. Κρατικοποίησε την Reichsbank και «έσφιξε τα λουριά». Πλέον νομοθετικά μόνον η τράπεζα που ανήκε στο κράτος μπορούσε να τυπώνει μάρκα και στη συνέχεια να τα δανείζει. Το πιο σημαντικό, όμως ήταν η έκδοση των λεγόμενων Treasury certificates, εγγράφων δηλαδή, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για να φτιαχτούν κολοσσιαία έργα, όπως οι τεράστιοι αυτοκινητόδρομοι, αντιπλημμυρικά φράγματα και άλλες δομές υπαγόμενες στο λεγόμενο Infrastructure. Το κόστος είχε υπολογιστεί τότε σε 1 δις (μάρκα), αλλά υπό τον εξής κανόνα. «Για κάθε μάρκο που θα εκδίδεται από την τράπεζα απαιτούμε το αντίστοιχο χρηματικό ανταποδοτικό όφελος της εργασίας αξίας ενός μάρκου ή των αγαθών αξίας ενός μάρκου που παράγονται».


Οι τραπεζίτες ορκίστηκαν να τον αφανίσουν μετά από αυτό και άρχισαν να σαμποτάρουν ακόμα και τις εξαγωγές της Γερμανίας, αλλά και για αυτό η κυβέρνηση είχε λύση. Το κράτος αντάλλασε αγαθά και εξοπλισμό απευθείας με τα άλλα κράτη, παρακάμπτοντας τους διατραπεζικούς μεσάζοντες (η Βενεζουέλα κρατάει αυτό το σύστημα μέχρι και σήμερα, γι αυτό ο Τσάβες στα μάτια των δυτικών είναι ο «δράκος της Αποκάλυψης»). Χαρακτηριστικό «αστείο» που έμεινε από εκείνη την εποχή ήταν ο διάλογος του Hjalmar Schacht (άνθρωπος του Rothschild, ο οποίος διετέλεσε για μια περίοδο επικεφαλής της Ομοσπονδιακής τράπεζας και αντιτάχθηκε πεισματικά στις οικονομικές «καινοτομίες» που αναφέραμε πιο πάνω). Σύμφωνα με τον διάλογο, κάποιος Αμερικανός τραπεζίτης απευθυνόμενος στον Schacht είπε το εξής: « Dr Schacht πρέπει να έρθετε στην Αμερική, εκεί οι τράπεζες είναι γεμάτες χρήμα και αυτό είναι το πραγματικό banking». Η απάντηση του Schacht ήταν μνημειώδης: «Και εσείς πρέπει να έρθετε στην Γερμανία, δεν υπάρχει ίχνος χρήματος, και αυτό είναι το πραγματικό banking».

Η συνέχεια είναι γνωστή, οι τραπεζίτες δεν το ανέχονται αυτό και οδηγούν την Ευρώπη σε πόλεμο, μέσω της Αγγλίας και της Αμερικής ακόμα και μέσω του μισητού τους εχθρού Στάλιν. Χαρακτηριστικό ρηθέν από τα αρχεία των Ναζί, όπως θα δούμε παρακάτω είναι το ότι «φθάσαμε πολλές φορές στη νίκη, όταν ηττηθήκαμε μπροστά στις πύλες της Μόσχας και του Στάλινγκραντ και ποιος ευθυνόταν γι’αυτό; Οι προμήθειες των Αμερικανών στον Στάλιν! Όταν σχεδόν φθάσαμε να κάνουμε τη Μεσόγειο, γερμανική λίμνη αλλά και πάλι ηττηθήκαμε, γιατί οι Αμερικανοί και οι Άγγλοι μπήκαν στη μέση. Τέλος, όταν ήμασταν σε θέση να παράγουμε τον πύραυλο “V” και οι Άγγλοι βομβάρδισαν ανηλεώς τα εργοστάσιά μας. Αυτά δεν πρόκειται να τους τα συγχωρήσουμε ΠΟΤΕ!!!»
Βέβαια εδώ έρχεται και αναρωτιέται κάποιος, γιατί ο Χίτλερ να εμπλακεί σε έναν πόλεμο εισβάλλοντας στα εδάφη της πρώην ΕΣΣΔ, αλλά ο ακαδημαϊκός του πανεπιστημίου του Calgary, Chris Bellamy, στο βιβλίο του «Absolute War», φλερτάρει με το σενάριο του τι θα γινόταν αν ο Χίτλερ δεν είχε επιτεθεί. Σύμφωνα με τον Bellamy, αν ο Χίτλερ δεν εισέβαλλε στην πρώην ΕΣΣΔ, τότε κάποια στιγμή ο Στάλιν θα εισέβαλλε στην Γερμανία. Αυτό φαίνεται πιο συγκεκριμένα από τον καυγά που είχε ο Στάλιν με τους Ζούκοφ και Τιμοσένκο, όταν οι τελευταίοι του παρουσίασαν πλάνο προληπτικής επίθεσης εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων που συγκεντρώνονταν στην Πολωνία και ο Στάλιν αφού τους έβρισε και τους απείλησε με εκτέλεση ολοκλήρωσε με το «Δεν ήρθε η ώρα ακόμα να τα βάλουμε με τον Χίτλερ».

Τι κοινό, όμως, μπορεί να έχουν όλα αυτά με το σήμερα; Και πάλι η Γερμανία κατηγορείται για προβολή ισχύος σε ευρωπαϊκό χώρο, τείνει προς απομόνωση από τη διεθνή κοινότητα, λόγω των μέτρων λιτότητας που έχει επιβάλλει στον ελληνικό λαό με αποτέλεσμα να προκαλέσει ανθρωπιστική κρίση στην Αθήνα και χιλιάδες αυτοκτονίες σε Ελλάδα και Ιταλία, και εμμένει τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά στην παραχώρηση εθνικής κυριαρχίας προς δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρωπαϊκής Γερμανίας. Όλα τα παραπάνω ισχύουν και είναι αποτρόπαια, αλλά οι Γερμανοί δεν έχουν απωθημένα με τους Έλληνες. Εκείνο το οποίο φρίττει είναι ο οικονομικός πόλεμος που έχει ξεσπάσει μεταξύ των τραπεζιτών (και πάλι) ή των λεγόμενων «αγορών» με τους Γερμανούς, με φόντο τον ελληνικό λαό. Ορισμένα ΜΜΕ, που είναι γερμανικά φερέφωνα επαναλαμβάνουν συνεχώς το «σκεφτείτε την Βαϊμάρη», αλλά τι έχει να σκεφτεί κάποιος από μια παραπαίουσα Δημοκρατία πέραν από τα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω; Προφανώς και ενώ τα πράγματα δείχνουν πως οι αγορές πιέζουν τους Γερμανούς, στην ουσία το αντίθετο συμβαίνει, οι Γερμανοί πιέζουν τις αγορές, όσον αφορά δε την ανθρωπιστική κρίση και την κοινωνική ανισσοροπία, οι πάντες από τον Καναδά μέχρι την Αυστραλία έχουν ξεσηκωθεί εναντίον των τραπεζιτών, του 1% που κλέβει, κερδοσκοπεί και «δολοφονεί» εις το όνομα της απληστίας και τι ζητάει; ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ! Και διαρθρωτικά ποιο κράτος δύναται να το κάνει αυτό; Δυστυχώς η Γερμανία, με τους δικούς της όρους. Τα σοκ δεν τελειώνουν όμως σε οικονομικό επίπεδο, υπάρχει και η πολιτική πτυχή του θέματος, η οποία οδηγεί σε «εναλλακτικές Γεωπολιτικές δομές».

ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ

*Ο Αλέξανδρος Μπούφεσης είναι συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Οι Θεοί του Πολέμου, το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη στην Ελλάδα και στην Αμερική από τον οίκο Nimble Books LLC
 
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ 

Το χρονικό δύο ηρώων και μιας εισβολής.

Κρήτη:ένα νεκροταφείο για τις επίλεκτες δυνάμεις του Χίτλερ-ένα νησί που δεν έσκυψε ποτέ το κεφάλι

Όταν οι ναζί γλένταγαν και βανδάλιζαν το Πανεπιστήμιο Αθηνών.Δείτε το βίντεο

Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Η.Π.Α.: Ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΝΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΗΛΙΚΙΑ!


Ο έλεγχος της σκέψης ξεκινάει στις Η.Π.Α από τη παιδική και την εφηβική ηλικία... Τόσο ο πρώην πρόεδρος της χώρας George Bush, όσο και ο νυν πρόεδρος Barack Obama, έχουν δημιουργήσει την απόλυτη αστυνομία του νου για τους πολίτες της χώρας, στοχεύοντας στις ευαίσθητες παιδικές και εφηβικές ψυχές για τον μελλοντικό επικαθορισμό της νοητικής, πνευματικής, και ψυχολογικής κατάστασης τους ως ενήλικων ατόμων. 

Το πρόγραμμα Εφηβικής Διάγνωσης (Teen Screen) ευελπιστεί σύμφωνα με τη κυβέρνηση Ομπάμα να λειτουργήσει ως πυλώνας πρόληψης των αυτοκτονιών μέσω της διάγνωσης της γενικότερης ψυχικής υγείας αλλά και ειδικότερα των αυτοκτονικών τάσεων των παιδιών (!!) αλλά κυρίως των εφήβων.

Επιφανειακά, ίσως θα μπορούσε κάποιος να πεί ότι αποτελεί απλώς ακόμη ένα προληπτικό μέτρο. Όμως, το εκτεταμένο πρόγραμμα διάγνωσης πραγματοποιείται (πρώτον) έπειτα από ειδική εντολή του Προέδρου των Η.Π.Α. 

Δεύτερον, οι οι γονείς δεν γνωρίζουν ότι τα παιδιά τους υποβάλλονται σε αυτές τις εξετάσεις και για να πραγματοποιηθούν οι τελευταίες δεν απαιτείται γονική συγκατάθεση...

Ξεκάθαρο πρόγραμμα προώθησης των ψυχοτρόπων φαρμάκων; Εδώ στο pentapostagma.gr θεωρούμε ότι είναι κάτι ακόμη βαθύτερο. Τα ψυχοτρόπα φάρμακα  αντενδείκνυνται για τα άτομα παιδικής και εφηβικής ηλικίας και προκαλούν αυξημένους δείκτες αυτοκτονιών κατά 2 έως 20 φορές!!

Οι πρακτικές αυτές ευνοούν ξεκάθαρα την διόγκωση των ψευδών θετικά διαγνώσεων ψυχικής νόσους και την υπονόμευση της ορθής λειτουργίας του ανθρώπινου νου και της κριτικής σκέψης. Υπό τις ρυθμίσεις του νόμου της Επιτροπής Νέων Ελευθεριών (New Freedoms Commission), όλοι οι Αμερικανοί πολίτες τελικώς θα πρέπει να εξετάζονται προληπτικά για πιθανές ψυχικές νόσους και επικινδυνότητα «αυτοκτονικής συμπεριφοράς»..

Εφόσον διατηρεί την ισχύ νόμου, και υπό την ύποπτη ‘απαλλαγή’ της γνώσης και ενημέρωσης των γονέων, και οι 50 πολιτείες των Η.Π.Α υποχρεούνται να εφαρμόσουν το πρόγραμμα διάγνωσης ψυχικής υγείας. Οι διαγνωστικές εξετάσεις αναμένεται να πραγματοποιηθούν στο νηπιαγωγείο (!!!), τη τέταρτη και την ένατη τάξη.

Ενδιάμεσος στόχος; Ένα επιτυχημένο ‘deal’ μεταξύ των φαρμακευτικών κολοσσών και της διεφθαρμένης κυβέρνησης Ομπάμα... Ο τελικός στόχος; Η καθολική εφαρμογή του προγράμματος σε ολόκληρη την Αμερική και η πλήρης επιτήρηση και αστυνόμευση του νου.... 

pentapostagma.gr


ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/10/blog-post_7866.html#ixzz28vnXRL7o

Πέμπτη 23 Αυγούστου 2012

Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΤΟΥ GEORGE BUSH,ΗΤΑΝ Ο ΜΕΓΑΣ ΣΑΤΑΝΙΣΤΗΣ-ΜΑΣΟΝΟΣ ALEISTER CROWLEY!


O ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΠΟΥΣ,ΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΩΣ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΦΕΡΕ ΠΡΩΤΟΣ ΤΗΝ ΦΡΑΣΗ ΝΕΑ ΤΑΞΗ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ,ΕΙΧΕ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙ ΤΗ ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΚΡΟΟΥΛΥ ΜΠΟΥΣ,ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΤΖΟΡΤΖ ΜΠΟΥΣ ΤΖΟΥΝΙΟΡ!

Η ΜΠΑΡΜΠΑΡΑ ΟΜΩΣ......ΕΙΧΕ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΡΧΙΜΑΣΟΝΟ ΑΛΙΣΤΕΡ ΚΡΟΟΥΛΥ O OΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΜΠΑΦΟΜΕΤ,ΤΟ ΤΑΓΜΑ ΟΤΟ,KAI TO OΠΟΥΣ ΝΤΕΙ!

Το Θέλημα :

Το 1904 και όσο βρισκόταν στην Αίγυπτο, ο μεγας μασονος και σατανιστης Crowley ισχυρίστηκε ότι ήρθε σε επικοινωνία με τον Αϊβάζ, αντιπρόσωπο του Θεού Ώρου(το ματι του οποιου βρισκεται στη μασονικη πυραμιδα), ο οποίος του αποκάλυψε ότι είχε ξεκινήσει ένας νέος Μαγικός Αιώνας και ότι ήθελαν από εκείνον να γίνει ο Προφήτης του Αιώνα εκείνου. Του υπαγορεύτηκε, λοιπόν, το περίφημο Βιβλίο του Νόμου, με το διάσημο απόσπαμα ΅κάνε ότι θέλεις, αυτό θα είναι ολόκληρος ο Νόμος΅.
Μετά από την εμπειρία αυτή, ο Crowley αφιερώθηκε στο Θέλημα. Ο Crowley, με το Θέλημα, εννοούσε την αναρχία του να κάνει κανείς οτιδήποτε του περνάει από το μυαλό ακομα και δολοφονια,και να ευθυγραμμίζει το Θείο γι αυτον Θέλημα με το ατομικό του και αντίστροφα!
Ήταν αμφισεξουαλικός ποιητής, τελετουργικός μάγος, εθισμένος στην ηρωίνη, απεριποίητος γυναικάς, ρατσιστής, συνεργάτης των Γερμανών, μυστικός πράκτορας των Βρετανών και παιδόφιλος.
Όλες οι θεωρίες του και το ιδιαίτερο είδος μαγείας που ασκούσε βασίστηκε στο βιβλίο, The Book of the Sacret Magic of Abramelin the Mage βάσει αυτού έκανε μια, εξάμηνη τελετή με δυο υπηρέτες το 1903 στις όχθες της γνωστής λίμνης Loch Ness


ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΑΡΡΩΣΤΗΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ....

Πέμπτη 9 Αυγούστου 2012

ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ?....Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ: ΧΙΟΝΙ ΣΕ 9 ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΑΦΡΙΚΗΣ!


Χειμώνας στη Νότιο Αφρική. Γιοχάνεσμπουργκ - Είναι ίσως η πρώτη φορά που το χιόνι έχει πέσει σε εννέα επαρχίες της Νότιας Αφρικής την ίδια ημέρα.

Από την Μετεωρολογική Υπηρεσία γίνεται αναφορά στο τεράστιο ψυχρό μέτωπο που έφερε χιόνι στην...
Πρετόρια για πρώτη φορά από τα τέλη της δεκαετίας του 1960.
Στο Κέιπ Τάουν, το χιόνι έπεσε στα βουνά της Boland καθώς και σε πόλεις όπως το Richmond και τον ποταμόTouws, και στο Matroosberg στο Ceres.

Στο Γιοχάνεσμπουργκ, το χιόνι ήταν έως 20 εκατοστά βάθος σε ορισμένες περιοχές.

Στη Βηθλεέμ, το χιόνι ήταν μέχρι 70 εκατοστά βάθος και τα σχολεία έκλεισαν λόγω του καιρού. Υπήρξε, επίσης, χιόνι σε Mpumalanga και Limpopo.
Ο κρύος καιρός θα συνεχιστεί για άλλη μια μέρα ή δύο।

http://www.katohika.gr/2012/08/9_9.html

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012